[KAN-Info] MJAFT! deklarata për shtyp/ MJAFT! press release

[Natasha Mistry]

http://www.mjaft.org

Mik i dashur,

Je i lutur te gjesh bashkangjitur me poshte dy nga deklaratat
per shtyp te MJAFT!-it (secila ne anglisht dhe shqip). Nese ju
duhet asistence e metejshme, mos hezitoni te na kontaktoni.

nga MJAFT!-i
---------------------------------
Dear Friend,

Please find attached the latest press release from the MJAFT!
Campaign.(English is below the Albanian version.) If you need
further information please do not hesitate in contacting us.

Yours sincerely, MJAFT! Campaign

---------------------------------------------------
Publikuar në INDEPENDENT, e Diele, 13 Korrik
Nga Andrew Mueller

Një fjalë Shqip të cilin e shohim gjithandej, në postera,
stikera, praën një dore të kuqe, është MJAFT! Mjaft! Është një
lëvizje ndërgjegjësuese e cila po mberrin momentin domethënës.
Që nga fillimi I saj në muajt e parë të këtij viti, aktivistët
e rinj të MJAFT!-it kanë ndërrmarë këtë fushatë kundër të gjitha
sëmundjeve kronike të Shqipërisë -Korrupsioni, krimi I
organizuar, gjakmarrja e cila ende dënon familjet e zonave
rurale me marrjen e hakut të parardhësve të tyre nëpërmjet
vrasjeve të dhunshme. Mungesa e infrastrukturës (për shumë
shqiptarë mungesa e ujit dhe dritave është e zakonshme).
Taktikat e MJAFT!-it janë huazuar nga situacionistët e Parisit
1968 dhe lëvizjes studentore Serbe Otpor!, e cila  luajti një
rol të rëndësishëm në zbritjen e Milosevicit nga detyra. Në
maj, Mjaft! vuri në lojë panairin e rrugës që bënte sikur
ofronte armë, drogë dhe viza të fallcifikuara. Ata morën disa
kërkesa të vërteta.

"Problemi i vërtetë i Shqipërisë është apatia", thotë Erion
Veliaj, drejtori i fushatës Mjaft. Veliaj, 23, është rritur në
Tiranë, është arsimuar në Amerikë dhe ka punuar në mbi 60
shtete të ndryshme për OJQ të ndryshme përpara se të kthehej
në shtëpi. Ne i takuam Erionin dhe Arbjan Maznikun, 24, e
Mjaftit në një kafene franceze poshtë zyrës. Si  të gjithë
shqiptarët e tjerë që takuam, Erioni është i vetëdijshëm dhe
i depresuar nga reputacioni i vendit të tij.

"Gjëja më e keqe është që njërëzit këtu kanë filluar ta besojnë
këtë", thotë ai. "Ata lexojnë gazeta të huaja, shikojnë
njoftime në televizione italiane, dhe fillojnë të besojnë se
ne jemi të gjithe gangstera dhe se jemi të gjithë të mbaruar.
Mjaft është financuar nga disa qeveri perëndimore - ambasada
Angleze në Tirana ka dhënë një shumë të paspecifikuar - dhe
gjithashtu edhe nga biznese locale. Edi Rama, që është duke
bëre fushatën për ri-zgjedhje në Tetor, është parë duke
mbajtur një shënjë të Mjaft-it.

"Ne nuk do komentojmë për këtë", thotë Erioni, "ne nuk e
mohojmë ato që ai ka bëre. Por Edi lavdërohet për rregullimin
e rrugëve dhe për lyerjen e pallateve - këto janë ato që
kryetarët e bashkisë duhet të bëjnë. Ekspetativat këtu janë
shumë të ulta dhe prandaj ai duartrokitet".

Erioni dhe Arbjani janë jashtëzakonisht të zgjuar dhe une
besoj se nëse e vizitoj Shqipërinë mbas 20 vjetësh, mund ta
gjej veten duke ju drejtuar njërit prej tyre si Zoti President.
Të dy mund të ishin future në cdo OJQ dhe të ishin punësuar në
sekondë. Ata duhet të kenë arsye për optimizëm.

"Problemi i Shqipërisë" thotë Arbi, "është se shumë njerëz të
mencur po largohen. Të gjithë shokët e mi u larguan mbas
shkollës, dhe unë jam i vetmi që u ktheva. Për mua, ishte një
zgjidhje midis një jete të rehatshme dhe mediocre ne Kanada
apo diku tjetër dhe një jete këtu duke luftuar për një të
ardhme".

"Përvec kesaj" shton Erioni, "e gjithë kjo është shume qef".

Për të lexuar të gjithë artikullin, shikoni:
http://www.mjaft.org/shq/news/13072003_independent_full.htm

--------------------------------------------
--------------------------------------------
Excerpt on "MJAFT" published in "THE INDEPENDENT,"
A British Paper on Sunday 13 July, 2003

By Andrew Mueller

The one Albanian word we see everywhere, on posters and
stickers next to a print of a red hand, is "Mjaft!". "Mjaft!"
is an emphatic Albanian variant of "Enough!". Mjaft! is also
a consciousness-raising movement which is acquiring significant
momentum. Since its launch earlier this year, the young
activists of Mjaft! have campaigned against all Albania's
chronic ills - corruption, organised crime, the traditional
blood feuds which still condemn rural families to avenge
slights against their ancestors with murderous violence, lack
of infrastructure (for most Albanians, water and electricity
are erratic). Mjaft's tactics are borrowed from the
situationists of Paris 1968 via the Serbian student movement
Otpor!, which played a significant role in bringing Milosevic
down. In May, Mjaft! staged a bogus criminal street fair in
Tirana, pretending to offer weapons, drugs and forged visas.
They received several genuine enquiries.

"Albania's real problem is apathy," says Erion Veliaj, Mjaft's
Campaign Director. Veliaj, 23, was raised in Tirana, educated
in America, and worked in more than 60 countries for various
NGOs before coming home. We meet Erion and Mjaft's Arbjan
Mazniku, 24, in the excellent French cafe downstairs from their
office. Like all Albanians we meet, Erion is acutely aware of,
and depressed by, his country's reputation.

"The worst thing is that people here have started to believe
it," he says. "They read foreign newspapers, they see reports
on Italian TV, and they start to believe that we are all
gangsters, and that we're all doomed."

Mjaft! are funded by various western governments - the British
embassy in Tirana has kicked in an unspecified amount - and by
local businesses. Edi Rama, campaigning for re-election in
October, has been spotted wearing a Mjaft! badge.

"We don't comment about that," says Erion. "We can't deny what
he's done. But Edi gets praised for fixing roads and painting
buildings - that's what mayors are supposed to do. Expectations
here are very low, and that's why he gets applause."

Erion and Arbjan are terrifyingly bright, and I suspect that
if I visit Albania 20 years hence, I might find myself
addressing one of them as Mr President. Both could have walked
into any NGO and been hired on the spot. They must have grounds
for optimism.

"Albania's problem," says Arbjan, "is that too many smart
people are leaving. All my friends left after school, and I'm
the only one who came back. To me, it was a choice between
leading a comfortable, mediocre life in Canada or somewhere,
and staying here and struggling for a future."

"Besides which," adds Erion, "this is really good fun."

To read the full text version, please visit:
http://www.mjaft.org/en/news/13072003_full.htm