[ALBSA-Info] Per Camerine - Gazeta 55

[Agron Alibali]

Mbi të gjitha Çamëria 

  Në lashtësi, Çamëria njihej si Iliria e Jugut dhe më vonë është quajtur  Shqipëria e Jugut. 

Grekët e kanë quajtur Çamërinë, Epir, një emër që do të thotë "Kontinent", ky nuk  ka asnjë lidhje  me kombësinë e popujve  që banojnë në këtë kontinent. 

Emri Çamëri u përdor nga banorët grekë  të ishujve të vegjël  përtej kufijve të Shqipërisë. Grekët, në vazhdimësi  janë munduar për të tjetërsuar historinë duke shpikur  edhe gjenezën helene, si të vetmen  pellazge, para asaj ilire si trashëgimtare të vërtetë. Ata duke  mos përballuar dot shkencërisht,  gjenezën tonë pellazge  më të hershme  se helenët, atëhere  nuk u mbetej tjetër gjë, veçse  tjetërsimi i të vërtetave historike. Përpjekjet e grekëve për të tjetërsuar historinë nuk janë mbështetur  nga studimet shkencore, të bëra si nga shkencëtarët e huaj dhe ata grekë, pa përjashtuar  dhe disa prej tyre që, me argumentime shkencore  bindëse  hedhin  dritë të plotë për gjenezën e popullit tonë, duke filluar që nga lashtësia deri tani në kohërat moderne, duke argumentuar  shkencërisht,  se shqiptarët  janë pasardhës të pellazgëve, ilirëve. Straboni dhe Herodoti, duke mos  e njohur gjuhën e fiseve fqinje që ndryshonte krejt nga helenishtja,  i quajtën banorët në veri të Ambrakisë, Pellazgë ose Barbarë. Për të dalluar helenët  nga kombet e tjera  ata përdornin  këtë formulë:"Kush nuk është helen, është barbar". 

Teza e përbashkët që e gjejmë  tek Straboni, Ptolemeu, Tuqiditi është:"Çamëria në lashtësi banohej nga fiset thesprote, mollose, kaone, që nga grekët e lashtë quheshin fise barbare, sepse nuk flisnin  greqisht". 

Në librin "Fjalor i Antikiteteve klasike" të Lybkerit, tek artikulli për Korkyrën (Korfuzin),  vihet në dukje,  se ai ishull në zanafillë banohej nga ilirët. 

Në veprën e studiuesit  të njohur suedez Martin P. Nilson, botuar në Londër në 1909,  me titull "Studime mbi historinë e Epirit të lashtë", sqarohet  më së miri, se Epiri nuk ka qenë  ndonjëherë grek,  ky rajon ka ruajtur natyrën e vet ilire të pandryshueshme. 

Në shekullin e X-të të erës sonë, perandori i Bizantit Leoni i Mençur, në një nga librat e tij përmend faktin  që "banorët e Epirit janë shqiptarë" Pukvili (1770-1857), që njihej si  mik i helenëve, i cilësuar  si filo-grek  shkruan "për Pirron dhe Thesprotin  që nuk janë  grekë" si dhe jep mjaft  prova etnografike, arkeologjike për autoktoninë çame (libri  "Udhëtime në Greqi" vol. 1 fq.98.( Martin Lik në librin "Kërkime në Greqi" botuar  në Londër, në 1814, në fq. 266 thotë:"Çamët  okupojnë vendin në jug të lumit Kalama (Thiam  i vjetër)  dhe kam arsyen  të besoj, se çamët  e kanë nxjerrë emrin e tyre nga një aliternacion i lumit të prapthi. Vendit i thonë Dar, dhe shtrihej  deri rrotull fshatrave të Janinës, vendet kryesore të Çamërisë janë: Suli, Paramithia, Margariti, Parga, Agjija. Enciklopedia  e madhe helenike, vëllimi 15 fq. 405 provon se, çamët janë banorët  e parë të Thesprotisë dhe jep njoftime se emrin çam  e kanë marrë prej Thiam (Kalama i sotëm). Nga pikëpamja  gjuhësore pranon se dy të tretat e Çamërisë,  megjithëse të ndarë në të krishterë dhe myslimanë, flasin shqip,  por një shqipe të veçantë. Studiuesit, konsujt dhe udhëtarët e ndryshëm si Pukvili, Lik, Brukton, Helon, Bul, Liri, Dozon etj, që vizituan  Shqipërinë në shek.XIX-të konstatuan se populli i Çamërisë, trevë që shtrihej në mes të lumit Kalama, gjirit të  Artës e deri në Prevezë, popullohej nga shqiptarët autoktonë. 

Përfaqësuesi i Greqisë  në Konferencën e Losannës, deklaroi më 19 janar 1923,se "Shqiptarët  banojnë në një krahinë plotësisht  të caktuar, d.m.th Epirin. Nga sa më sipër, del më se e qartë autoktonia ilire e Çamërisë, si dhe vazhdimi i iliro-shqiptarëve  të saj, pasardhësit  e fiseve  pellazgo-ilire janë quajtur thesprotë, me qendër  shpirtërore  tempullin e Dodonës. Me të drejtë,  banorët e vjetër  të Çamërisë japin përgjigje për vendndodhjen e Çamërisë:"Çamëria zihet  ka lumi i Shalësit (Pavllo) në veri, jaram të tre gurët  e zes  në Prevezë". Çamët dhe epiriotët,  kanë patur nga helenët ndryshime nga kultura, gjuha, historia, zakonet,  etj. Helenët  janë pasardhës nga përzierja e pellazgëve  me mesopotamasit që emigruan në  Greqi, rreth  vitit 1700  para erës sonë, dhe u përzien një herë të dytë  pas vdekjes së tyre në Greqi me të tjerë  pellazgë. 

Shteti social i Greqisë së lashtë,  përbëhej nga elementi mbizotërues  dygjuhësor  që fliste  në shtëpi shqip (pellazgë) dhe që mësonte  në shkollë greqishten,  dhe që u quajtën më vonë  helenë, të dalë nga përzierja pellazgo-mesapotame, pellazgo-egjiptiane të emigruar  në Greqi. 

Fjala "helene" është marrë nga "helios" (diell), që do të thotë  që vijnë nga vendet e nxehta  me diell, si Babilonia (Egjipti) e Mesapotamia. Gjatë  lashtësisë, si dhe sot quhet  helen  çdo person  që është arsimuar në gjuhën greke, që mund ta fliste dhe ta shkruante  këtë gjuhë, duke u bërë kështu dy gjuhësh. 

Në kohën e pavarësisë  të Greqisë, në vitet 1821-1830, gjendja shoqërore e lashtë ende  mbizotëronte në Greqi. Në Parlamentin Kombëtar  të Greqisë përdoreshin të dy gjuhët. Mbretin Oton i Parë, që iku nga Gjermania dhe vajti në Greqi, e këshilluan të mësonte  greqishten  për të folur  me popullin, dhe pasi e mësoi greqishten e vjetër e doli në popull, pa se askush nuk fliste  greqisht, por flisnin shqip. 

Në racën e bardhë, pellazgët  janë të parët  ku autoktonia i përket shqiptarëve, kurse grekët, latinët, janë derivate  të pellazgëve. Banorët e Epirit  nuk kanë qenë   ndonjëherë   grekë, kjo trevë që në lashtësi ka qenë iliro-pellazge, Thesprotia  nuk ka qënë  greke, se  çamët  që nga lashtësia dhe deri  tani në kohët moderne janë autoktonë në trojet e tyre. Në Çamëri,  si në lashtësi  dhe tani në kohët moderne, përpjekjet e grekëve  për të hequr   identitetin shqiptar  të Çamërisë, kanë qenë dhe do të jenë të pasuksesshme, pasi historia nuk mund të tjetërsohet  sipas dëshirës së grekëve. 

Krahina e Epirit ka qenë etnikisht shqiptare që prej kohës antike. Konferenca e ambasadorëve në Londër, në vitin 1913,  pjesën jugore  të kësaj krahine ia shkëputi trungut  të saj amtar, dhe ia dha shtetit grek, pavarësisht  faktit se banorët e Epirit të Jugut  ishin  shqiptarë të besimit ortodoks dhe mysliman, shqiptarët e besimit ortodoks, iu nënshtruan  helenizimit. Greqia ndoqi një politikë të sofistikuar  asimilimi ndaj  shqiptarëve ortodoksë të Çamërisë,  duke konsideruar  se ata janë grekë, duke pretenduar  se të gjithë  ortodoksët  janë grekë, duke përdorur  fenë  për asimilimin e shqiptarëve ortodoksë, dhe i ktheu në kombësine greke. Qeveritarët  grekë kanë ndjekur një politikë  shoviniste dhe kanë kryer genocid  kundra shqiptarëve myslimanë. 

Në vitin 1913,  bandat e Deli Janaqit  të organizuara  dhe të përkrahura  nga qeveria greke, masakruan  dhe vranë te Përroi i Selamit, në Paramithi,  72 burra nga krerët e kësaj krahine. Ky ka qenë  fillimi i shfarosjes së shqiptarëve  myslimanë të Çamërisë. 
Në vitet 1914-1921 nën pretekstin e çarmatimit  të popullsisë shqiptare  të Çamërisë  nga qeveritarët  grekë,  u kryen ndjekje, persekutime, tortura dhe grabitje ndaj popullatës 
  (vijon)  



---------------------------------
Do You Yahoo!?
Yahoo! Autos - Get free new car price quotes
-------------- next part --------------
HTML attachment scrubbed and removed