[ALBSA-Info] Kadare ne "Shekulli"

[Agron Alibali]

Eskluzive. Flet për "Shekullin" shkrimtari i madh
Ismail Kadare para largimit
nga Shqipëria
Kadare: Ethja politike duhet të zbresë

Në Shqipëri ekziston rreziku i rigjallërimit të
stalinizmit. Kështu është shprehur ndje, para
largimit nga Shqipëria, shkrimtar i madh, Ismail
Kadare. Sipas tij, çështja më e ngutshme
sot e politikës shqiptare është ulja e trysnisë dhe e
temperaturës politike. Kadare thotë
se klasa politike, e gjendur në kundërkrah me kërkesat
e bashkësisë ndërkombëtare dhe
popullit shqiptar, duhet të modifikohet patjetër ose
përndryshe të tërhiqet nga skena. 
Zoti Kadare, cilën shihni si çështjen më të ngutshme
të politikes së sotme
shqiptare?
Ulja e trysnisë, rënia e temperaturës, e ethes
politike në Shqipëri është sot për sot gjëja
më e ngutshme në këtë vend. Pozitive ka qenë prirja e
dy kryeministrave të fundit për
një zbutje me opozitën. Negative është kritika që iu
bë kësaj prirjeje nga partitë në fuqi
dhe nga militantët. Kjo dëshmon rrezikun e
rigjallërimit të stalinizmit në Shqipëri.
Stalinizmi mbetet armiku tradicional i kombit, i
shtetit dhe i demokracisë shqiptare.
Pozitive në këtë rast ka qenë kundërshtimi i fortë i
opinionit publik shqiptar ndaj
radikalizmit. Të njëjtin qëllim, të njëjtën kërkesë
për zbutje ka pasur bashkësia
ndërkombëtare. Pra, populli shqiptar dhe kjo bashkësi
ka të njëjtin mendim për çështjen
themelore të vendit sot. Klasa politike shqiptare, e
gjendur në kundërkrah, ose duhet të
modifikohet sipas kësaj kërkese të kohës, ose të gjejë
mënyrat për t'u tërhequr nga
skena. Hapin e parë drejt zbutjes e ka për detyrë ta
bëjë grupimi politik që është në fuqi.
Ky duhet të jetë një hap i sinqertë, serioz dhe
kurrsesi i llogaritur që pala tjetër ta hedhë
poshtë. Pas këtij hapi, në qoftë se opozita tregon se
nuk e dëshiron ose nuk i intereson
zbutja, përgjegjësia morale e saj rëndohet, madje
shumë. Zgjedhjet, që janë në prag, janë
një test themelor për të kuptuar seriozitetin e klasës
politike shqiptare. Gjithçka duhet
bërë që të arrihet kryesorja: respektimi i rezultatit.
Dredhitë politike, të llogaritura qysh
më parë për të mos respektuar këtë pakt, janë dredhi
përpara popullit shqiptar. Të gjitha
kompromiset, të gjitha rishikimet, qoftë edhe
rishikimi i dekretit presidencial për
Komisionin Qendror për t'u zëvendësuar me një zgjidhje
më të pranueshme, janë
absolutisht të domosdoshme për të shmangur të keqen e
madhe. Populli shqiptar është
lodhur nga fjalët boshe. E është lodhur sidomos nga
imoraliteti politik. Ai kërkon veprim
politik të sinqertë. Ai kërkon një Shqipëri morale. 
Eshtë komentuar mjaft ajo që ju thatë në një
intervistë televizive, lidhur me
arrogancën ndaj opozitës. Ç'keni dashur të thoni?
Denoncimi i arrogancës ndaj opozitës lidhet me gjithë
konceptin tim për jetën
njerëzore. E di që ka pasur moskënaqësi nga njëra palë
(nga pala që e kryen
arrogancën). Dua të shtoj këtu se arroganca ka forma
të ndryshme shfaqjeje,
njëra prej të cilave është për shembull ajo që ngjan
si e kundërta e saj,
shpërfillja. Ka një keqkuptim për opozitën kur ajo
thjeshtohet te një parti politike
e aq më tepër te një person. Kam folur për opozitën e
përgjithshme, në radhë të
parë, për të djathtën shqiptare. Ashtu siç është, me
të mirat e mungesat e saj, kjo
pjesë e shoqërisë shqiptare, që për 45 vjet ka qenë e
kërrusur nën shtypjen e
diktaturës dhe që tani, në një mënyrë ose në një
tjetër, ndodhet prapë në opozitë,
domethënë në një gjendje të pafavorshme, meriton
gjithsesi kujdesin dhe
respektin e shoqërisë shqiptare. Natyrisht që opozita
nuk duhet ta shpërdorojë
këtë kujdes. Të tregohesh arrogant me opozitën, jo
vetëm është një verbëri
politike, por është e dëmshme nga një kod i
ndërgjegjes universale, asaj që
qëndron mbi politikat dhe regjimet. Mendoj se
arroganca ndaj opozitës së djathtë
sot i ka rrënjët në një mendësi bolshevike, sipas së
cilës, legjitimiteti i pushtetit
nuk vjen nga institucionet demokratike, por nga
logjika e luftës së klasave.
Herë pas here ka diskutime lidhur me orientimin e
shqiptarëve...
Orientimi drejt Evropës Atlantike duhet të mbetet
synimi i paluajtshëm i shtetit
shqiptar dhe i gjithë botës shqiptare. Skajimi i
Shqipërisë në Evropë, si trup dhe si
aspiratë, e kushtëzon fund e majë këtë qëndrim.
Ndërkaq, pavarësisht nga rrymat
e modës në Evropë (siç është për shembull
kundëramerikanizmi, kjo mbeturinë e
nostalgjisë së Luftës së Ftohtë dhe e servilizmit
prosovjetik), për vizionin shqiptar,
bota perëndimore duhet të jetë gjithmonë unike. Rendja
pas nuancave dhe marrja
me to është për Shqipërinë jo vetëm luks i
panevojshëm, por krejt i dëmshëm.
Pas qëndrimit të fundit në Tiranë, vazhdoni të
shpresoni?
Kam nënvizuar disa here shpresën që kam për popullin
shqiptar në Ballkan jo në formë
urimi, por sepse kjo është bindja ime. Sa më shumë të
kalojë koha, aq më tepër do të
bëhet e qartë se, me gjithë vështirësitë, rrëmujën,
shpërthimet kaotike të energjisë,
prapësitë dhe marrëzitë, hapësira shqiptare në Ballkan
i ka të gjitha gjasat të kthehet në
hapësirë evropiane. Koha punon për këtë. Historia e
solli që populli, i cili më së shumti
vuajti nga mbyllja prej botës, e ka lidhur sot fatin e
tij me të kundërtën e saj. Hapja e
Shqipërisë, çlirimi i energjisë së saj, harmonizohet
shkëlqyeshëm me frymën e re
evropiane. Strategjia shqiptare, jo vetëm nuk bie
ndesh me fytyrën e nesërme politike
dhe morale të Evropës, por këndellet prej saj. 

__________________________________________________
Do You Yahoo!?
Kick off your party with Yahoo! Invites.
http://invites.yahoo.com/