[AlbClub] Leter e Hapur Rektorit Enver Hasani

[shkelzen gashi]

Letër e hapur Rektorit Enver Hasanit

Rektor, mos u tutni!

I nderuari Rektor Hasani,

Qysh në fillim të kësaj letre më lejoni t’ju them se
kam një respekt të jashtëzakonshëm për ju si akademik,
duke e pasur parasysh nivelin e lartë të dy librave që
keni publikuar (Shpërbërja e Jugosllavisë dhe Kosova
(teza e magjistraturës) dhe Self-determination,
Territorial Integrity and International Stability: The
Case of Yugoslavia (teza e doktoraturës)), por edhe
duke e pasur parasysh nivelin e shumë punimeve
shkencore, të cilat i keni botuar kryesisht në
revistat akademike jashtë Kosovës. Kur jemi te
publikimet shkencore, më duhet ta përmend kritikën e
mrekullueshme që i keni bërë librit Man, the State,
and War të autorit Kenneth N. Waltz. Për më shumë,
edhe mburrem që kam pasur fatin të ndjek ligjëratat që
keni mbajtur në Universitetin e Prishtinës. T’jua them
të vërtetën, arsyeja kryesore që më ka shtyrë të mos e
braktis UP-në ka qenë niveli juaj akademik dhe i
profesorit Enver Hoxhaj, por edhe i ndonjë profesori
tjetër, që shpeshherë më jepnit shpresë se ja vlen të
shkojë aty.
 
Sidoqoftë, arsyeja pse po ju shkruaj këtë letër, ka të
bëjë me debatin që qe paraparë të mbahej të premten
(18.01.2008) në KTV për gjendjen në Universitetin e
Prishtinës, ku të ftuar, përveç jush, në cilësinë e
Rektorit të UP-së dhe profesorit Enver Hoxhaj, në
cilësinë e Ministrit të Arsimit, isha edhe unë si
aktivist i dikurshëm i Lëvizjes “Tjetërqysh”. Në
momentin kur drejtuesi i emisionit – pas insistimit
tuaj – ju ka treguar se unë jam mysafiri i tretë,
atëherë, ju jeni ngritur në këmbë dhe i lemerisur e
keni lëshuar sallën, duke thënë se Shkëlzen Gashi nuk
i kupton problemet. Disa pjesëtarë të stafit teknik të
emisionit dhe punëtorë të Muzeut të Kosovës më thoshin
se nuk kanë parë në jetë dikë më të frikësuar dhe me
sjellje më të çakorduara.

Më duhet t’jua kujtoj se arsyet kryesore që mua dhe
disa prej kolegëve të mi na patën shtyrë të reagojmë
për gjendjen e mjerë me të cilën përballej UP gjatë
tërë pasluftës kanë qenë këto: plagjiatura, politizimi
deri në palcë, mungesa e stafit akademik, mungesa e
revistave akademike, numri shumëfish më i madh i
studentëve se sa hapësira që ka UP, dyfishimi i
studentëve të pranuar pas kalimit të afatit, mungesa e
parapagimit në revista akademike, të mësuarit mekanik
përmes skripteve dhe shënimeve, mungesa e bibliotekave
në fakultete, mungesa e internetit në tërë hapësirën e
UP-së... 

Kur ne përpiqeshim që përmes shkrimeve dhe aksioneve
ta kushtrimojmë opinionin për gjërat e përmendura më
sipër, ju na thoshit se ju fascinon dija dhe guximi
ynë për ta bërë një gjë të tillë. Përveç se
pajtoheshit që UP ballafaqohet me problemet e
lartpërmendura, ju edhe na konsideronit si thyes të
mitit për Universitetin e Prishtinës. Mua më kujtohet
shumë mirë kur më 22 korrik 2004 në të përditshmen
KOHA Ditore patët publikuar një letër për dekanin e
Fakultetit Juridik me titull “Korrje-shirjet” dhe
politika e regjistrimit në Fakultetin Juridik, në të
cilën letër ju e kritikonit atë – me plotë të drejtë –
për parregullsitë dhe dallaveret në regjistrimin e
studentëve në këtë fakultet. Pothuajse dy vite pas
publikimit të kësaj letre, ju u bëtë rektor i
Universitetit të Prishtinës. Po cila është gjendja sot
kur tashmë janë bërë gati dy vite qyshkur ju e
drejtoni Universitetin e Prishtinës?

Sikundër u tha edhe më sipër, shtylla kryesore e krejt
aktivitetit tonë ka qenë plagjiatura, përkatësisht
verifikimi i titujve akademikë në UP. Krejt çfarë keni
bërë ju në këtë drejtim është themelimi i një
komisioni anonim (sic) për librat plagjiat, i cili
komision është marrë me librat e një grupi fare të
vogël të profesorëve, të cilët nuk kishin kurrfarë
lidhje me politikën. Këtu fshihet misteri se përse ju
nuk i keni suspenduar, ta zëmë, Arsim Bajramin,
Hajredin Kuqin e pedagogë të tjerë të UP-së, të cilët
tashmë dihet se me librat e tyre kanë bërë
plagjiaturë. Për më keq, përmes një vendimi e keni
legalizuar plagjiaturën, duke thënë se vetëm librat e
vjedhur mbi 70% nga i njëjti libër do të konsiderohen
plagjiaturë. Kjo do të thotë se studentët, kandidatët
për Master apo PhD, profesorët... mund të vjedhin,
por, jo mbi 70% nga i njëjti libër. Pra, ata mund të
vjedhin, ta zëmë, 69% nga një libër dhe 31% nga një
tjetër libër, e kështu ju bie të lexojnë vetëm dy
libra për të bërë temë diplome, magjistraturë apo edhe
doktoraturë. Kjo nuk ndodhë askund në botë. Pra, edhe
pas ardhjes suaj në krye të UP-së, politikanë të
ndryshëm kanë bërë magjistratura e doktoratura pa
kurrfarë niveli. Ç’është me e keqja, në disa prej tyre
edhe keni qenë anëtar komisioni.    

Përveç kësaj, edhe (ri)themelimin e revistave
akademike e konsideronim si segment shumë të
rëndësishëm për arsyen e thjeshtë se ato, mes tjerash,
e bëjnë universitetin që të dallojë nga shkolla e
mesme. Për gati dy vite sa keni udhëhequr UP-në, nuk e
keni (ri)themeluar as edhe një revistë akademike dhe
edhe më tutje UP mbetet i vetmi universitet në Evropë
që nuk parapaguhet në ndonjë revistë akademike dhe ku
studentët mësojnë mekanikisht përmes skripteve dhe
shënimeve. Po ashtu, edhe më tutje në UP kemi numër
shumëfish më të madh të studentëve se sa që ka
hapësirë dhe edhe me tutje në UP kemi të pranishëm
fenomenin që ju dikur e quanit fenomeni i
korrje-shirjeve. Ta zëmë, në Fakultetin Juridik për
vitin akademik 2007/2008 ka qenë e paraparë të
pranohen diku 800 studentë, mirëpo pas afatit janë
pranuar edhe po aq pas dore, duke e ngritur kështu
numrin e studentëve në afërsisht 1500. Të mos flasim
për bibliotekat e fakulteteve ose për mos instalimin e
internetit në tërë hapësirën e UP-së.  

Politizimi i UP-së, por mbi të gjitha gjërat që i
përmenda më sipër janë arsyet kryesore që UP nuk është
pranuar në Bolonjë. Krejt çfarë keni bërë ju për këto
dy vite është mbyllja e byfeve dhe deri-diku renovimi
i WC-ve, por, sikundër e dini shumë mirë, këto dy të
fundit nuk janë kritere për t’u pranuar në Bolonjë.
Për të njëjtat gjëra që po ju kritikoj juve sot, i kam
kritikuar edhe Arsim Bajramin e Hajredin Kuqin.
Atëbotë, ata i iknin ballafaqimit me mua, ndërsa ju më
përkrahnit dhe më prezantonit si revolucionar urban.
Sot, ju po i ikni ballafaqimit me mua. Sikur ata
dikur.

Megjithëkëtë, për mendimin tim, përveçse akademik i
vyeshëm, ju në esencë jeni edhe njeri i ndershëm. Por,
skundër e dini edhe ju, në shoqërinë tonë është
jashtëzakonisht e vështirë për të mbijetuar si njeri i
ndershëm dhe kundërshtues i mbrapshtive të çfarëdo
natyre qofshin ato. Ju keni synuar të bëheni rektor i
UP-së dhe për ta realizuar një ambicie të tillë është
dashur të lidheni me politikanët, të cilët më pas ju
kanë bërë presion që të punoni sipas interesave të
tyre të ngushta dhe meskine. Në të vërtetë, fillimisht
ju edhe keni provuar që të mos punoni sipas urdhrave
të tyre, por ata ua terrorizonin fëmijët. Andaj, nuk
do të çuditesha nëse në një të ardhme të afërt në
UP-në e udhëhequr nga ju do të doktorojnë edhe shumë
politikanë, e niveli i doktoraturave të tyre, pa fije
dyshimi, do të jetë skandaloz. Jam thellë i bindur se
në rrethana normale nuk do të kishit pranuar të
bashkëpunoni me këtë soj të njerëzve. Por, është kohë
e pakohë. Krejt për fund, me sinqeritetin më të thellë
të mundshëm, ju kërkoj falje për lemerinë e shkaktuar
në mbrëmjen e 18 janarit 2008.

Me keqardhje të thellë,
Shkëlzen Gashi
shkelzengashi at yahoo.com
20 janar 2008
Prishtinë



      ____________________________________________________________________________________
Never miss a thing.  Make Yahoo your home page. 
http://www.yahoo.com/r/hs