From bkopliku at gmail.com Tue Jun 17 01:48:55 2008 From: bkopliku at gmail.com (Bashkim Kopliku--->Gmail Home) Date: Tue, 17 Jun 2008 07:48:55 +0200 Subject: [AlbClub] Fw: Po ruhet e forcohet "shteti i madh" Message-ID: <002b01c8d03d$dae089b0$7301a8c0@pc> Po ruhet e forcohet "shteti i madh" [Gazeta Shqiptare, 17.6.2008] N? Shqip?ri po ruhet e po forcohet "shteti i madh", i nisur pas vitit 1994, i shtuar nga socialist?t gjat? viteve 1998-2005, dhe i rritur m? tej nga berishizmi, me hipokrizin? e "qeveris? s? vog?l". Shteti i madh, jo vet?m q? nd?rhyn aty ku nuk duhet, por edhe kushton shum?, si nga ana materiale, si dhe nga ana e d?mit q? i b?n xhepave ton?, por edhe mend?sive t? shoq?ris? son?. "Shteti i madh" ?sht? nj? term q? p?rdoret kryesisht p?r shtetet q? nd?rhyjn? me tepri n? jet?n e individit, n? vendimet e tij, n? biznes, e kudo, q? jan? joeficient? dhe t? korruptuar ("qeverisje e madhe", Big government). Shteti i madh shoq?rohet r?ndom edhe me nj? burokraci t? madhe (shum? n?pun?s). Me k?t? t? fundit do t? merremi sot. Kemi folur se m?nyra m? efikase e zvog?limit t? punonj?seve t? shtetit, ?sht? privatizimi i thell? i ekonomis?. Por sot do t? ndalojm? n? nevoj?n urgjente t? uljes s? numrit t? punonj?sve t? shtetit, k?shtu si? ?sht?, pa pritur privatizimin e reforma t? tjera, q? po rezulton se tani nuk b?hen m? "si n? 1993-94-shin", p?r disa muaj, por duan disa vjet, bile dhe mbi dhjet? vjet. Shumica d?rrmuese e punonj?seve t? shtetit Shqiptar, nuk b?jn? asnj? pun?, pra marrin pag?n kot. Raportet globale t? form?s "numri i punonj?sve t? shtetit/numri i popullsis?", shpesh shpien n? opinione t? gabuara, sikur "nuk ?sht? se kemi dhe aq shum? punonj?s". Kjo sepse detyrat q? kryejn? n?pun?sit e shtetit n? Shqip?ri, ndryshojn? shum? me ato t? vendeve me t? cilat b?hen krahasimet-tan?t kan? shum? m? pak detyra. Konkluzionet jan? m? t? sakta, n?se b?het nj? sondazh i pun?s q? kryejn? n?pun?sit konkret? shqiptar?. Po t? d?gjosh retorikat e kryeministrave, ku kampioni i tyre ?sht? z. Berisha, ka rrezik t? t? rrehet mendja, se v?rtet? po e ulin burokracin?, por n? fakt ndodh e kund?rta: po e rrisin. Merrni nj? zyr? t? caktuar, apo nj? nd?rmarrje t? caktuar q? e njihni-mos d?gjoni p?rgjith?simet, apo k?shillat si "mosngat?rrimi me holl?sira t? panevojshme". Do t? konstatoni se n? shumic?n e rasteve, numri i t? pun?suarve t? shtetit, ?sht? rritur vazhdimisht, apo s? paku nuk ?sht? ulur n? proporcion me liberalizimin e ekonomis?. P.sh., n? Durr?s qarkullojn? fjal?t, se numri i punonj?sve t? administrat?s s? Portit t? Durr?sit, ?sht? rritur n? nja 200 vet?, pas ardhjes s? berishizmit. Flitet se puna n? Port do t? b?hej rehat, me maksimumi nja 20 vet?. Pra rezulton se 180 vet? jan? kot. E mendoni, se flitet se ata kan? rroga, mbi 50 mij? lek? n? muaj: mendoni se kryeministri yn? sillet rrotull Shqip?ris?, duke u mburrur se nga fundi i 2009-?s, n? prag t? zgjedhjeve, do t'ua b?j? pagat 40 mij? lek? arsimtar?ve q? u bie bretku n? pun?. Shihni k?shillat mbik?qyr?se t? SHA shtet?rore (shoq?rit? aksionare, apo nd?rmarrjet q? praktikisht u kan? nd?rruar emrin kot). Me qindra njer?z q? marrin shp?rblime (apo paga) kot: p?r pjes?marrje n? k?shillat mbik?qyr?s kot. Themi "kot", sepse n?se k?to k?shilla nuk do t? ekzistonin, praktikisht SHA-t? shtet?rore m? shum? do t? fitonin, sesa do t? humbnin. P?r ta kuptuar k?t? fakt, nuk duhet t? lexoni "detyrat e k?shillit", q? gjenden t? shkruara n? ligjin e shoq?rive tregtare, apo n? ndonj? udh?zim ministrie. Jo, duhet t? ndaloni n? nj? nd?rmarrje q? e njihni, dhe n? drejtuesin e k?shillit, dhe an?tar?t e tij. Do t? shihni se n? shumic?n d?rrmuese t? rasteve, ata jan? ose njer?z kot, ose njer?z q? me pun?n e tyre, ve?se i prishin pun? nd?rmarrjes. Pra ata, jo vet?m q? i marrin nd?rmarrjes parat? kot, por edhe e pengojn? nd?rmarrjen shtet?rore n? pun?t e saj, duke futur burokraci, apo duke futur nj? komponent korruptiv n? aktivitetin e saj-secili an?tar i k?shillit, gj?ja m? e vog?l, ka ndonj? t? vetin p?r ta futur n? pun? kot. Ky shtet i p?rgjysmon n?pun?sit e tij fare leht?: me nj? urdh?r administrativ. E para, k?shillat mbik?qyr?se duhet t? ken? nj? num?r maksimal an?tar?sh prej tre-vet?sh, dhe shp?rblimet t'u p?rgjysmohen. Kjo derisa t? hiqen fare k?shillat, duke ua deleguar detyrat e tyre, pa asnj? shp?rblim, n?pun?sve t? dikastereve p?rkat?se, ose t? pushtetit lokal nga varen SHA-t? p?rkat?se. Kopjimi mekanik i k?shillave mbik?qyr?se nga vende t? huaja me nj? kultur? pune dhe pavar?sie t? n?pun?sit, krejt larg realitetit shqiptar, ka qen? baza e gaf?s s? krijimit t? tyre. Pastaj, n? ?do zyr? shtet?rore ku ka disa vet?, puna duhet t? b?het me gjysm?n e personave, dhe ku ka vet?m nj? person, t? bashkohen zyrat q? t? krijohen zyra me m? shum? se nj? person, q? t? mund t? hiqen gjysma. Mos t? frik?sohemi, sepse asgj? nuk do t? keq?sohet n? efikasitetin e shtetit, p?rkundrazi, do t? rritet eficienca: do t? kryhet e nj?jta pun?, me kosto m? t? ul?t. E gjith? kjo burokraci ushqehet nga nepotizmi, nga klientelizmi: shihni se ata q? futen n? pun? t? shtetit, t? gjith? kan? nj? lidhje: ose jan? kush?rinjt? e k?tij apo atij, ose jan? dhe "q? e kan? ndihmuar gjat? zgjedhjeve, k?t? apo at?". Keni d?gjuar se ?sht? futur ai/ajo sepse e b?n mir? at? pun?? Kurr?, ose n? raste shum? t? rralla. E k?ta parazit? infektojn? t? gjith? shoq?rin? me dembelizmin e tyre: t? gjith? synojn? t? z?n? nj? vend t? rehatsh?m n? shtetin e madh, n? vend q? t'i drejtoheshin sektorit privat, ku punohet realisht. Kjo t?rheqje drejt shtetit, ?sht? shtuar tani me premtimet e me rritjet t? pagave shum? m? t? m?dha sesa rritja e ekonomis?, q? po b?n kryeministri aktual, e q? do t'i shtoj? n? prag t? zgjedhjeve t? 2009, pa e ?ar? kok?n p?r pasojat shkat?rruese, ku inflacioni ?sht? i pari-se mos i paguan ai pagat. Rritja e pagave t? shtetit, po i krijon edhe nj? dumping sektorit privat (rritje artificiale t? tregut t? pagave), gj? q? faktikisht po b?n q? t? grabitet privatja, dhe t? kanalizohet tek shtet?rorja. Lukunia e n?pun?sve t? shtetit, ?sht? instrumenti i grabitjes s? privatit, me tatime-taksa arbitrare, e me gjithfar? pengesash. E keqja e madhe, ?sht? se kur krijohet shteti i madh, at?her? ?sht? shum? zor ta zvog?losh: ai, shteti, burokracia, b?het nj? p?rbind?sh q? ?sht? shum? i zorsh?m t? zvog?lohet. E gjith? ushtria e parazit?ve t? pun?suar n? shtet, do t? b?jn? nj? rezistenc? t? madhe p?r t? mbajtur vendin e pun?s: k?shtu ka ndodhur dhe n? vende m? t? p?rparuara se ne. N?pun?sit e shtetit jan?, si rregull, militant?t m? kok?bosh t? partis? n? pushtet, qoft? socialistja, qoft? berishistja. Ajo forc? politike q? do t? arrij? t? mposht? p?rbind?shin "shteti i madh", do t'i ket? b?r? nj? nder t? madh vendit ton?-e keqja ?sht? se akoma nuk po e shohim gj?kundi nj? forc? t? till?: po na mbyt populizmi. Bashkim Kopliku 15.6.2008 Phone: +355 52 223663 Mob: +355 682200590 Email: optional: Please, send important e-mails on both addresses. From bkopliku at gmail.com Wed Jun 18 03:16:21 2008 From: bkopliku at gmail.com (Bashkim Kopliku--->Gmail Home) Date: Wed, 18 Jun 2008 09:16:21 +0200 Subject: [AlbClub] Me sa para po privatizohet ARMO? Message-ID: <006301c8d113$3bc725b0$7301a8c0@pc> Me sa para po privatizohet ARMO? [Sot, 18.6.2008] M? s? fundi, pas m? shum? se 10 vjet sorollatjesh, shyqyr q? po privatizohet ARMO ("Albanian Refining and Marketing of Oil"), bile na b?het shum? qejfi q? po e marrka n? firm? amerikane. Por, nuk po marrim vesh me sa euro po privatizohet. Informacionet q? dep?rtojn? murin e jotransparenc?s s? qeveris? aktuale, jan? t? ?uditshme: nj?ri thot? u shit me 125 milion? euro t? "paguara n? dor?"; tjetri thot? se i bie t? jet? shitur me shum? m? pak sepse pagesa nuk do t'u b?ka menj?her? e gjitha, por do t'u b?ka "me 4 k?ste p?r kat?r vjet" e shoq?ruar me "10 vjet siguri monopoli n? tregun shqiptar" dhe me "ulje t? disa detyrimeve p?r t'i paguar tatim-taksa shtetit shqiptar". Prap? po bie er? e keqe nga kjo qeverisje! Tragjikja ?sht? se nuk del njeri t? jap? p?rgjigje n? publik: jan? t? gjith? rehat, t? fshehur pas porosis? s? kryeministrit "mos m'i luani mediat". N? fakt, porosia, p?r t'u kuptuar m? mir?, do t? duhej t? shprehej si vijon: "masmediat le t? lehin, qeveria ec?n e b?n ?'t'i teket". Por edhe m? tragjikja ?sht? se shqiptar?t pak tunden nga vendi, ani se mbase po ju p?rlajn? sy p?r sy, pron?n e p?rbashk?t. S? pari, duhet t? shpjegojm? shkurt vler?n n? koh? t? paras? (time value of money). Nuk ?sht? nj?soj, si t? paguhen 125 milion? euro sot n? dor?, me si t? paguhen pas disa vjet?sh. Ta thjeshtojm? pak. N?se merr sot n? dor? 100 pare (k?tu paret mund t? jen? miliona euro etj.), dhe i jep me interes vjetor p.sh. 20 % n? vit, pas nj? viti ke 120 pare (100 paret q? fute n? fillim t? vitit, plus 20 pare interesi i fundit t? vitit). Pra, q? t? jen? baras t? dy m?nyrat e pages?s, ajo me parat? sot n? dor?, me at? me parat? pas nj? viti, duhet q? parat? ose t? jen? 100 sot, ose 120 pas nj? viti. Me terma ekonomik?, thuhet se vlera e aktualizuar (PV, present value) e 120 pareve pas nj? viti, ?sht? 100 pare. Pra, ?sht? mashtrim t? thuash se e ke shitur 125 milion? euro, n?se pagesa nuk b?het sot. Q? t? krahasohen me nj?ra tjetr?n, pagesa t? b?ra me m?nyra t? ndryshme, duhet llogaritur p?r to PV-ja (Present value, apo vlera e aktualizuar, q? shpjeguam m? lart). Ja nj? shembull i thjesht?. N?se kemi dy firma q? ofrojn? privatizimin e ARMO, me m?nyrat e pages?s q? vijojn?, cila ?sht? duke na e paguar m? shum?? Firma e par? ofron 125 milion? euro, t? paguara me 4 k?ste, me nga 31,25 milion? euro n? ?do fund viti. Firma e dyt? ofron 100 milion? euro, t? paguara t? gjitha q? sot. Natyrisht, p?rgjigjen nuk mund ta japim pa llogaritur paraprakisht PV-n? p?r secil?n firm?. Llogaritja e PV-s? nuk ?sht? aq e leht? t? b?het, sepse duhet p?rcaktuar si interesi i investimit t? parave n? Shqip?ri, si dhe siguria e firm?s q? i mbetet borxh shtetit shqiptar (ajo q? paguan me k?ste). Ne nuk po i hyjm? k?tu diskutimit t? "interesit vjet?r", sepse ?sht? shum? kompleks, por po ju sjellim, sa p?r nj? ide, se sa i bije PV-ja, duke e marr? interesin 20% n? vit. P?r firm?n e par? (ajo q? paguante 125 milion? p?r 4 vjet), rezulton se PV ?sht? rreth 81 milion? euro, kurse p?r firm?n e dyt? ?sht? 100 milion? euro (ajo q? i paguan t? gjitha menj?her?). Natyrisht, pas k?saj, secili do t? thoshte se firma e par? ka ofruar ?mim 24 % m? t? lart? se firma e dyt?, prandaj ?sht? m? e leverdishme kjo e dyta. T? na falin ata lexues q? nuk merren me ekonomin?, por ja k?shtu jan?, t? bezdisshme k?to llogaritjet ekonomike, por ama, me nj? t? r?n? lapsi (apo kompjuteri), i kursen k?tij populli t? vuajtur nja 20 milion? euro, q? nuk jan? pak, apo jo. Nuk ?sht? vet?m pagesa e privatizimit. Ka r?nd?si edhe n?se v?rtet? i ?sht? dh?n? "10 vjet" e drejt? q? ARMO e privatizuar t? ket? monopolin e p?rpunimit t? naft?s n? Shqip?ri. Sa na kushton dh?nia e k?tij monopoli? Sa milion? euro paguajm? ne shqiptar?t, si efekt i k?tij monopoli. Mund t? vazhdonim edhe me p?rfoljet e tjera, si ato p?r leht?sit? fiskale etj. T? gjitha k?to "t? tjerat", jan? kosto, q? ekonomikisht i duhen zbritur asaj PV-s? s? pages?s, asaj q? llogarit?m m? lart. Por ama kujdes se mos na shkon n? zero ajo PV-ja, apo edhe m? keq, shkon n? nj? shif?r negative, ?ka do t? thot? se i paguajm? ne asaj firm?s q? privatizoi ARMON, e jo ajo ne-q? mos e th?nt? Zoti. Por nuk po e zgjasim m?, nj?her? p?r nj?her?, se mbase ndodh ?udia: denjon qeverisja t? sqaroj? popullin e vet, "trim dhe krenar". Nuk e dim? fare se ?'thot? "Komisioni i Vler?simit t? Ofertave, ngritur me urdh?r t? Ministrit t? Ekonomis?, Tregtis? dhe Energjetik?s Nr.126, dat? 21.02.2008". Nuk e dim? se ?'thot? "PATTON BOGGS, kompania e njohur amerikane ligjore", q? pask?sh qen? "n? rolin e konsulentit t? Qeveris? Shqiptare n? k?t? privatizim". Nuk e dim? se ?'thot? ministri i (mos)privatizimeve, z. Ruli. Dim? vet?m q? kryeministri mburret e ul?rin gjith? dit?n e dit?s, p?r "privatizimin" m? t? suksessh?m, si p?r ?do gj? q? b?n keq qeverisja q? drejton ai. A do t? arrij? opinioni shqiptar, t? detyroj? qeverisjen e vet, q? t? dal? e t? jap? shpjegime, duke filluar me Kuvendin, q? duhet t? ishte roja e parave tona?! Apo dhe kjo ??shtje do t? mbulohet me diversione tip "grupesh armiq?sore" t? Partis? Komuniste, apo "grupe t? Presidentit Topi" t? Partis? Berishiste. Bashkim Kopliku 17.6.2008 Phone: +355 52 223663 Mob: +355 682200590 Email: optional: Please, send important e-mails on both addresses. From altin_topi at yahoo.com Wed Jun 18 12:03:10 2008 From: altin_topi at yahoo.com (altin topi) Date: Wed, 18 Jun 2008 09:03:10 -0700 (PDT) Subject: [AlbClub] Dusko Doder - Shqiperia hap porten Message-ID: <357557.45315.qm@web53707.mail.re2.yahoo.com> Megjithese kane kaluar shume vite, mendoj se ia vlen te lexohen impresionet e vizitave te gazetarit amerikan Dusko Doder ne Shqiperi gjate fillimit te viteve 90-te. Po postoj ne Alb-Club, dicka qe nuk eshte nje perkthim i mirefillte, por nje ?m?lange? edhe me nderhyrjet e mija. ? Ne pamundesi per te postuar fotografite e Shqiperise te asaj kohe, te cilat shoqerojne artikullin, me poshte kam dhene linkun ku lexuesit mund t?i shohin. Mendoj se shume si rasti im, i kane akoma te gjalla ne kujtese keto imazhe. Fotografite jane nje ure kalimi midis dy epokave te Shqiperise. ? Shqiperia Hap Porten(pjesa e pare) Altin Topi Gazetari me origjine serbo-shqiptare, Dusko Doder, eshte nder te paret njerez te medias perendimore qe shkeli Shqiperine ne dhjetor te 1990-te; ndersa shkrimin per National Geographic e pergatiti ne nje nga vizitat e mevoneshme, ne pranvere te vitit 1992. Udhetimi ne kilometrat e pare brenda kufirit shqiptar, ka reminishencat e dialogut qe zhvillohet midis konsullit francez bonapartist dhe ndihmesit te tij ne romanin e Ivo Andricit Kronike Ballkanase. Me te kaluar kufirit, ne cdo kilometer ne thellesi te tokes shqiptare, rruga ngushtohej e perkeqsohej, - nuk ishte e mirembajtur. Cdo njeriu do t?i linde dyshimi, se nje gje e tille ishte bere me qellim: per te mbajtuar te huajt, ?pushtuesit? jashte ketij territori. Sic thote autori, mjaftonin vetem disa llokume dinamit, per te hedhur ne ere rrepirat shkembore ne ane te rruges e per te bllokuar me copat e shkembinjve te rrezuar prej shperthimit, kalimin e ngushte automobilistik. Dusko Doder po vizitonte Shqiperine per te gjashten here qe prej 1990-tes; vendin qe ia kalonte edhe imagjinates oruelliane, nen doren e hekurt te izolimin te imponuar nga Hoxha. A nuk ishte Hoxha, i cili me cinizmin e tij kishte perqeshur boten dhe shqiptaret: - ? Perse duhet t?a kthejme atdheun tone te dashur ne nje han pa porta, ku mund te hyje edhe derri edhe dosa?? Tek te gjithe shqiptaret ishte varur si vath ne vesh folklorika e ketij diktatori me mentalitet prej feudali. Shqiperia ishte kthyer ne nje stan njerezish e kafshes gardhuar me tela me gjemba, ku grate e komunisteve te rene nga fiku, detyroheshin te divorconin e te mohonin burrat, per te ruajtur keshtu pastertine morale te familjes; ku mbajtja e mjekrave e flokeve te gjate ishte shfaqe e huaj, teper e rrezikeshme; ku nuk lejohej marrja e kredive te huaja; ku feja ishte e ndaluar me ligj, - Shqiperia ishte shpallur shteti i pare ateist ne bote; ku turistet, pervec disa marksisteve apo vizitoreve me prirje ekstreme te majta, te tjeret ishin te padeshiruar; ku per nje pakenaqesi te thene nen ze, sic ishte mungesa e bukes ne dyqan, mund te te pritej menjehere bileta e hyrjes per ne tunelet e Spacit apo birucat e Burrelit. Udhetimi i reporterit amerikan eshte i mbushur me impresionet personale, ato grimca te vogla observimesh, qe ngjallin kersherine e cdo njeriu qe i ndesh per here te pare detaje te te perditeshmes shqiptare. Shqiperia e 1992-shit ofron shume te tilla. Sherbimi kufitar ishte strehuar ne nje ngrehine, e pamundur per ta perqasur me nje objekt te mirefillte arkitektonik; ku nje oficer sherbimi ne te tridhjetat, i cili shfleton pasaporten e tij duke hetuar cdo vule kufiri, sikur te fshihej pas, nje lloj kod sekret, e befasoi Duskon me anglishten e arrire sikur te ishte e nje ish-studenti te fakultetit te gjuheve te huaja. Megjithate, hetimi i pasaportes nuk kishte mbaruar, pasaporta iu percoll nje personi te dyte, nderkohe qe oficeri i afroi mysafirit te huaj, mikpritjen shqiptare me nje te qerasur modeste. Mirenjohes, gazetari megjithate, ia ktheu mikpritjen ne menyren e tij, duke i bere dhurate nje kuti cigaresh. Valle a e dinte shqiptari i kufirit ne nje fare menyre se mikpritja e tij, e njohur si tradite nder shqiptare, do te shperblehej? Sic e le te kuptoje reporteri, pavarsisht diktatures oruelliane te Hoxhes, ne fund te fundit, natyra njerezore mbetet thelle e fshehur, e pacenuar, nen lekuren e frikes te totalitarizmit. Me se fundi, autori udheton drejt Tiranes. Eshte ne brendesi te Shqiperise, vendi i makinave shumica e te cilave ishin kamiona, - vjetersira lindore apo kineze; vendi me rruge automobilistike te ngushta ku derrat, kuajt, lopet, pulat, delet, karrocat, jane pjese e trafikut sebashku me makinat, te cilat nuk leviznin me shpejt se 40 kilometra ne ore. Nderkohe, qe prej 1989-tes revolucionet e kadifenjta e kishin fshire komunizmin nga pushteti ne pothuajse gjithe vendet e Europes lindore, Shqiperia akoma ne dhjetor te 1990-tes, ishte nje vend i izoluar, kokefortesisht i mbetur 14 karatesh komunist, njelloj sic e kishte trashiguar Ramiz Alia pas vdekjes se Hoxhes. Ne ate dhjetor me ne fund, studentet i treguan shqiptareve, se kishte ardhur koha edhe per ata te dilnin neper rruget e Tiranes e te kerkonin zgjedhje e lejimin e alternativave te tjera politike, ku nuk do te votohej vetem per partine ne pushtet. Ramiz Alia i alarmuar, e pranoi kerkesen e tyre duke shenuar krisjen e pare te sistemit. Sic thote Doder, diteve te mbreterimit te nje te vdekuri, po i vinte fundi. Por megjithate, Shqiperise do t?i duhen vite, dekada per t?iu avitur disi Europes. Drejt Tiranes, pervec tek-tuk, ndonje kamioni kinez, Doderit nuk i zuri syri asnje veture. Diku buze rruges tre femije fshati, ndoshta dhjetvjecare, me shallin e kuq te pionerit ne qafe, u bene pasagjeret e pare te automjetin. Dukej se ishte e para here qe ata gjindeshin pasagjere ne nje veture. Kur gazetari i ofron banane, femijet nuk dine si te sillen, ndjehen nervoze, nuk e kane pare kete frut me pare. Nuk e pranojne. Vetura i duket si nje lloj anije kozmike, nuk dine te hapin dyert apo xhamat, rrine si mbi gjemba mbi sediljet e buta te makines. Me ne fund, kur makina ndalon, femijet pas kesaj eksperience jo te zakoneshme, turren vrap poshte tatepjetes te faqes se malit sikur te merrnin arratine prej nje anije kozmike. Me tej, qendra te vogla urbane pa forma, dyqane te zhveshura e pothuajse bosh. Ne nje dyqan, Dusko Doderit i kapi syri dy thase me patate, kater koka lakrash te mykura, e disa konserva sardelesh. Shqiperia ne cdo cep, ishte deshmi e gjalle e nje fakti te vetem e teper domethenes: megjithese kishte pese vjet qe Hoxha kishte vdekur, shpirti i ketij njeriu akoma mbante peng hapsiren shqiptare. Statujat e tij, mbizoteronin pothuajse cdo shesh kryesor qendre urbane; propoganda e perditeshme vazhdonte te ushqente ne trurin e mpire te shqiptareve imazhin e Hoxhes, te udheheqesit te pashem, te mencur, marksistit, babait te kombit. Tirana, kryeqyteti, po zgjohej nga nje pergjumje e gjate. Njerezit e te gjitha kategorive, neper sheshe e rruge, te mbushur plot shprese, flisnin e flisnin vetem rreth politikes. Qindra prej tyre drejtoheshin perdite drejt nje ndertese te vjeter, pa ngrohje, qe ishte kthyer ne seline e PD-se, partise te re te sapo krijuar. Njerezit qe hynin e dilnin ne oborrin e kesaj ngrehine krejt te zakoneshme, per here te pare te cliruar nga frika e persekutimit, flisnin per gjera qe i kishin mbajtur brenda vetes gjithe jetes. Ishin ditet kur sindikatat e pavarura te sapokrijuara mund te therrisnin nen flamurin e tyre me mijra njerez, klase puntore. Proletaret e komunizmit shqiptar, perdite lexonin afishimet sindikaliste. Ishte nje konfuzion total. Njerezit, qe nuk e dinin nese do te paguheshin ose jo te nesermen, ndodheshin para dilemes hamletiane: te shkonin ne pune apo ne greve? Flete-thirrjet te afishuara nxitimthi ne xhamlliqet e Tiranes, duke premtuar per lindjen e demokracise, i benin thirrje te gjithe punetoreve te merrnin pjese ne greven e pergjitheshme. Ne ajer notonte nje eufori e pakuptueshme e te qenurit papune, askush nuk kujtohej te punonte. Histori njerezish e histori familjesh gumezhinin e qarkullonin korridoreve te asaj ndertese. Selia e PD-se ne rrugen e Kavajes, si alternative e pare antikomuniste ne syte e shumices se turmes, ishte kthyer ne seline e shpreses, altarin ku rrefeheshin viktimat e tmerreve komuniste, e ku shkopi magjik i nje te ardhme te paimagjinueshme, luante talles me magjine qe kishte injektuar injoranca masive, mosnjohja se c'kishte pertej, mungesa e kontaktit me boten e jashtme. Nje tropojanas me emrin Azem Hajdari, i cili nga kepucar, nje dite e kishte pare veten student filozofie, udhehiqte barrikadat imagjinare te studenteve, si nje Robespier apo nje Marat modern. Kurse Gramoz Pashko, nje profesor i ekonomise politike(te socializmit), i konvertuar brenda nates ne nje lloj ?venture capitalist? para globit te xhamte te fallxhorit, premtonte se kapitalizmi ne Shqiperi do te niste duke shndrruar fillimisht muzeumin e Hoxhes ne nje disko gjigande, e ku ndoshta volumet e vepres se tij, do te shndrroheshin ne letra konfeti per t?i dhene nje atmosfere me festive ambjentit. Fjalet biblike prej profeti te Hoxhes qe mbushnin dikur volume te tera librash, do te shnderroheshin ne fragmente, copa fjalesh e fjalish, si mermeritje parashikuese oroskopi, ku secili mund te gicilonte veten e perqeshej me fatin e tij. Dusko Doder ne ece-e-jaken e tij ne Shqiperine e fillimit te 90-ve, na ofron edhe nje narrative personale qe here pas here kryqezohet me realitetin per te cilin ai ka shkuar te eksploroje. Kur i rrefen bashkebiseduesve se e ema e tij eshte shqiptare, ai mosbesim i kultivuar pergjate izolimit komunist zbehet menjehere; atij i hapen dyert, pavarsisht faktit se vjen nga nje bote tjeter, ai perseri eshte njeriu i tyre. Preokupimet e njerezve qe ai has perdite jane transparente. Pyetjet e shqetesimet e tyre e percojne kete realitet ne cdo moment: Cfare mendon bota e jashtme per ne? A me te vertete ne jemi kaq te prapambetur? A jane gjerat vertet kaq te tmerreshme nder ne? A mund te krahasohemi me boten jashte? Te lutem na thuaj te verteten me ndershmeri. A mundemi ndonjehere te behemi pjese e Europes? Nje aktivist i PD-se duke pare Mercedes-Benz-in e gazetarit, e perdor si shembull per te entuziazmuar turmen e punetoreve, duke i ngritur mendjen se nje dite ai enderron qe parkingu i ndermarrjes se tyre mund te mbushet me makina te tilla. Se fundi, kjo ishte endrra e tij, e asnjeri nuk mund ta ndaloje te enderroje. Por te tjeter jane me realiste. Realiste te tille jane ata qe kane dijeni rreth natyres se pushtetit e fuqise te tij. Gramoz Pashko: - ?Zoti na ruajte nga te marrurit e pushtetit, fuqise.? Ai ishte i shqetesuar se Shqiperia kishte pushuar se punuari, ishte ne ate ndalesen, periudhen bosh, te shkaktuar prej tranzicionit midis socializmit e kapitalizmit. Tingellon ironik ky moment, kur ishte pikerisht Pashkoja, ai qe tundete ne ajer fleten e bardhe bosh qe simbolizonte cekun e bardhe qe pritej te firmosej diku e t?i shtrohej ne nje pjatance floriri shqiptareve, per ta filluar kapitalizmin nga viti zero e me nje cek te tille te bardhe. Ne dimrin e 1991-shit, ne Tirane, akoma nuk kishte nje kafene private; rruget ishin ndricuar zbehte. ne rrobaqepesite e vogla ku grate krruseshin mbi makinat qe pedaloheshin mekanikisht nga duart e kembet e tyre; ngjante sikur kjo pamje kishte dale prej ndonje faqe romanesh te Dikensit. Kombinati i autotraktoreve ishte nje nder punedhenesit me te medhenj te kryeqytetit, ku makinerite nxirrnin prodhime jashte standarti, per te mbajtur gjalle traktore, modelet e te cileve i trashigonim prej viteve 20-te apo 30-te. Rroga javore mesatare ishte 250 lek, ? rreth pese dollare. Ne vitin 1992 papunesia kishte arritur shifren e 80-te perqindeshit. Duke filluar nga universitetet deri ne repartet e prodhimit, njerezit ishin mesuar vetem me ekonomi te centralizuar e te planifikuar. Asnjeri nuk dinte se si mund te organizoheshin gjerat, ekonomia, jeta ndryshe, jashte centralizimit e planifikimit. Vet jeta e kryeqytetit ishte shume parokiale, nuk kishte asgje te ngjashme me karakteristikat e koheve moderne, harrimin, mungesen e kohes, e pamundesine per t?u takuar e shpenzuar ndonje minute me njerez e te aferm. Koha ishte me bollek, me me pak lluks; gjeja me e pamundur dhe e panevojshme ishte mbajtja me vete e nje kalendari ditor per te skeduluar diten. Ne mungese te telefonave ne familje, nje lum i madh njerezish, shetisnin cdo nate pergjate bulevardit qendror te Tiranes, duke rrethqarkulluar thashethemin e fundit ne grupe-grupe, e mes shoqi-shoqit. Ne nje qytet kryesor si Shkodra, nuk kishte kufizime trafiku. Ne qytetin e bicikletave, mund te hasje ne qender edhe fshatare qe conin ne pazar me karroce te terhequr prej kuajve, bereqetin e stines. Narrativa e autorit per Shkodren eshte edhe me personale. Prej atij qyteti origjinon e ema e autorit. E martuar ne nje familje serbe, e ema e kishte mbajtur brenda vetes origjinen e saj. Per me teper, kur Shqiperia e Hoxhes kishte nje reputacion per te mos e patur zili; nje lloj vendi i cuditshem, ne te cilen te huajt perbuzeshin e shihen me mosbesim, e ku fantazma e shtetit policor ishte e pranishme kudo. Kur e ema kishte arritur te 70-tat, ne imagjinaten e saj vendlindja e saj, Shkodra, ishte bere edhe me terheqese e ekzotike se vende te tjera te vizituara nga ajo, te tilla si Muri i Madh kinez, Vatikani, Kanioni i Madh. Ne fantazine e saj, Shkodra ishte nje vend i vecante, nje kategori me vehte, per te cilen e ema fliste me krenarine qe mund te kete dikush per nje vend te begate. Ajo lloj Shkodre, jetonte vetem ne imagjinaten e te emes, te ciles nuk iu dha mundesia per ta vizituar si Shkodren e femijerise te saj. Shkodra qe vizitoi Dusko Doder, ishte nje Shkoder tjeter, nje Shkoder e ngritur ne revolte, qe kishte djegur simbolin e pushtetit komunist, Komitetin e Partise. C?ka kishte mbetur nga Shkodra e imagjinates te se emes, ishte shpirti i rezistences, i nje krenarie qe e kishte bere ate kryeqendren e Ilirise te dikureshme, ku mbreti i fundit, Genti, ishte mundur nga romaket e zene rob prej tyre. Gazetari takon ne Shkoder priftin katolik Simon Jubani. Ishte Jubani, ky prelat 65 vjecar, qe pas 26 vjetesh burg, mbajti meshen e pare publike ne mes te varrezave katolike, i mbrojtur nga nje grup shkodranesh te rinj besnike. Ne ate meshe te pare ne Shqiperine ateiste morren pjese edhe shkodrane musulmane. Ne fjalet e Simon Jubanit, shqiptaret nuk do ta kene te lehte ne rrugen drejt demokratizimit; nuk eshte e lehte te kalohet nga nje shtet tribal, ne nje demokraci. Enver Hoxha duke synuar e dashur te shkaterronte fene, njeherash sulmoi e shkaterroi nje nga tiparet me thelbesore te kultures shqiptare, institucionin e beses. Per shqiptaret besa nuk ishte thjesht nje kod moral, sic ndodh ne shoqerite e tjera, ku ajo eshte ne themel te virtutit dhe etikes. Per shqiptaret besa ishte ligji qe sherbeu prej vitesh si nje rregullues i jetes te perditeshme. Ishte besa qe rregullonte te gjitha dhenie-marrjet midis individeve, fshatrave e klaneve, e krahinave. Te thyeje besen, jo vetem qe konsiderohej si mekati me i madh, por ndeshkohej edhe me rende, - me vdekje, e cila ekzekutohej nga njerezit e afert. ? http://pleiadesblog.blogspot.com/2008/04/syri-i-fotografit.html ? http://pleiadesblog.blogspot.com/2008/04/syri-i-fotografit_06.html ? http://pleiadesblog.blogspot.com ? ? ? ? -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From drita at columbia.edu Wed Jun 18 10:38:15 2008 From: drita at columbia.edu (Drita Ivanaj) Date: Wed, 18 Jun 2008 10:38:15 -0400 Subject: [AlbClub] Mendime rreth asaj qe eshte shkruar dhe te vertetes Message-ID: <48591DD7.2000307@columbia.edu> To the members of the alb-net forums that have recently read personal opinions stemming from a reprint of an article by N. Jorgaqi about my uncle, Mirash Ivanaj, which appeared on Shekulli last month, I wish to point out: - that they should also read my letter that Shekulli published in Albanian http://www.shekulli.com.al/news/46/ARTICLE/26317/2008-05-29.html the English version of which appears below; - that making certain allegations about my uncle, strictly based on personal feelings that may not be supported by evidence, is not a recommended practice; - that already documented history (both oral and written) provides real proof of what Mirash Ivanaj was and did, and that is a fact. Thank you for your attention. Me respekt, Drita Ivanaj ================ Text of letter to Shekulli : May 18, 2008 Gazeta Shekulli TIRAN? , Albania Attention : Brixhida Kok?dhima, Administratore Adrian Thano, Drejtor Arion Sulo, Kyeredaktor Subject: Shekulli article on Prof. Mirash Ivanaj ? May 17, 2008 In this Saturday issue of your newspaper I notice, with great displeasure, that Prof. Nasho Jorgaqi published another article regarding my uncle Mirash, which includes improper and incorrect inferences about the life and actions of Prof. Ivanaj. This is not the first time that this individual has done so, and that he has used the name of my family for his own political purposes. In 1997 he actually dared to publish through the Toena Publishing Co. an entire, private manuscript written by my uncle when he left Albania in 1939, which was explicitly marked that such an action could not be taken without my consent. I, then, met and confronted Prof. Jorgaqi, who not only used unauthorized material for his political aims, but published it with an undignified cover of his choice, and he admitted to me his guilty actions. In another newspaper article that appeared a few years later in Klan magazine, he again used Ivanaj material, pretending that he had my permission to do. This is far from the truth, as are some of his implications in the current article. He again makes references to the above book (that was put out of circulation by my order), and he continues to use personal episodes of Mirash Ivanaj?s life to project his own personal political views and statements. Although these days anyone can write what they please, this must be done taking personal responsibility for what is published and not using someone else?s life to accomplish personal gains, especially if politically minded. Prof. Jorgaqi had for a long time the privilege of having at his disposal archival materials not open to the public, but the times have changed, and he has to realize that by continuing old practices, he exposes himself to modern rules of law that Albania must apply if it wants to become a real partner in today?s democratic society. I appreciate your publishing this letter at your earliest convenience. Thank you. Sincerely, Drita Ivanaj From pkapllani at rogers.com Fri Jun 20 09:36:56 2008 From: pkapllani at rogers.com (PERPARIM KAPLLANI) Date: Fri, 20 Jun 2008 06:36:56 -0700 (PDT) Subject: [AlbClub] ADN per Migjenin Message-ID: <214156.56831.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> ADN per Migjenin ? Nga Perparim Kapllani Shkak per kete shkrim u be nje opinion i marre nga ?Shekulli?? Gjergji Peros, djalit te motres se madhe te Migjenit. Zoti Pero pohoi per gazeten e mesiperme se ?Migjeni ishte shqiptar? dhe se ne Vrake ka shkuar vetem per te dhene mesim.? Nese dikush do te merrte mundimin te bente nje kerkim te thjeshte ne internet do te zbulonte se ekziston nje polemike me permasa te medha rreth origjines etnike te Migjenit, njerit prej poeteve me te medhenj shqiptare, i cili me ?Kafshaten e mjerimit? zuri vendin e piedestalit ne poezine moderne shqipe. E quaj ?kafshata? dhe jo ?poema?, sepse ashtu ishte, nje kafshate qe te ngec ne fyt dhe te shtang per nga drama dhe bukuria e fjales. Ne faqen ?Nationmaster.com? lexojme se ?Millosh Gjergj Nikolla, was born October 13th, 1911in the city of Shkodra, Albania.? Gjyshi i tij Nikolla Dibrani vinte nga zona e Rjekes, e cila ndodhet ne Maqedoni.? Ponga ky komunitet ka dale nje tjeter poet, Josif Jovan Begeri. Shqiptaret ortodokse te Rjekes njihen ne Maqedoni, pavaresisht se vellezerit e tyre myslimane i quajne ?serbe?. Ne nje bisede qe kam bere me Ilir Dhimen para tete vjetesh, (ne ate kohe ai punonte si zedhenes i Kishes Ortodokse Autoqefale Shqiptare), zoti Dhima me pohoi se shqiptaret ortodokse ?ishin mahnitur nga abetaret shqipe qe u kishte sjelle Kisha Ortodokse Shqiptare?. Ata ishin shprehur se ?shkonin ne kishen ortodokse maqedonase, pasi myslimanet shqiptare i quanin gabimisht sllave dhe se ne kishen maqedonase ndjeheshin mire.? Ky informacion nga terreni eshte marre vetem para tete vjetesh. Pra, gjyshi i Migjenit ishte shqiptar. Gjyshi Nikolla u martua me Stanke Milanin nga Kuci i Malit te Zi. Kuci njihet si zone shqiptare dhe shqiptaret e atjeshem jane te sllavizuar. Ka mundesi qe nga Stanke Milani, (shqiptare e sllavizuar) te kete depertuar ne trupin e Migjenit gjaku ?i padeshiruar? serb. Nikolla dhe Stanke linden babain e Migjenit, Gjergjin. ?Gjergji martoi Sofia Kokoshin, nenen e Migjenit, qe kuptohet edhe nga mbiemri, qe ishte nje shqiptare ?24 karateshe?, krejtesisht e kulluar. Martesa ndodhi ne vitin 1900.? Vete Sofia predikonte fene katolike. Martesen e Gjergj Nikolles me Sofia Kokoshin e pohon edhe Robert Elsie ne librin e tij ?Albanian Authors?. Ne faqen ?Shkodra.net? citohet nje pohim nga Arshi Pipa, i cili me syzet prapanike te nacionalizmit te semure e quan Migjenin serb dhe qe bente shume gabime sintaksore. Ja citimi ne anglisht: ?Albanian-American scholar Arshi Pipa (1920-1997) has questioned his very mastery of the Albanian language, asserting: "Born Albanian to a family of Slavic origin, then educated in a Slavic cultural milieu, he made contact again with Albaniaand the Albanian language and culture as an adult. The language he spoke at home was Serbo-Croatian, and at the seminary he learned Russian. He did not know Albanian well. His texts swarm with spelling mistakes, even elementary ones, and his syntax is far from being typically Albanian. What is true of Italo Svevo?s Italian is even truer of Migjeni?s Albanian." Kendveshtrimi im eshte: A ja vlen te merremi me AND e Migjenit apo me analizen e poezise se tij? Duhet te merremi me poezine e tij dhe jo me analizen e gjakut. Analiza e gjakut eshte nje poshterim qe i behet Migjenit te madh, postmortum. Nese ne familjen e tij kishte ndonje damar serb, atehere le te sherbeje Migjeni si nje ure afrimi mes dy popujve qe jane vrare e prere gjate dy mijevjecareve te fundit. Serbet e kane gabim nga ana tjeter qe e quajne Migjenin ?serb? . Ai mund te jete ?serb? nga gjaku, por ?te mos harrojme se kryeveprat i shkroi ne gjuhen shqipe. Jam shume i sigurt qe ?Poema e Mjerimit? nuk do te tingellonte aq embel dhe bukur sa ne gjuhen shqipe. Gegerishtja me Migjenin? mori njohjen zyrtare aq shume te munguar. Poezia moderne shqipe idhullin e saj. Nuk mund ta heq dot nga mendja ate dite te bukur qershori, kur te pesta mesueset e letersise me erdhen ne shtepi, atehere kur isha vetem ne klase te tete, per te me uruar ditelindjen. Me sollen vetem nje dhurate: permbledhjen me krijimtari te Migjenit.? Migjeni serb apo shqiptar, mbetet ai qe eshte, themeluesi i poezise moderne shqipe. Uroj qe shtetaret te gjejne pak kohe e te kujdesen paksa per bustin e tij ne Shkoder, te zvetenuar nga koha e rrethuar nga plehrat. -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From bkopliku at gmail.com Fri Jun 20 02:50:54 2008 From: bkopliku at gmail.com (Bashkim Kopliku--->Gmail Home) Date: Fri, 20 Jun 2008 08:50:54 +0200 Subject: [AlbClub] =?iso-8859-1?q?Anti-komunizmi_dhe_Per=EBndimi=2C_p=EBrb?= =?iso-8859-1?q?all=EB_grabit=EBsve?= Message-ID: <002401c8d2a2$000d84c0$0501a8c0@pc> Anti-komunizmi dhe Per?ndimi, p?rball? grabit?sve [Gazeta Shqiptare, 20.6.2008] Kuvendi aktual i grabit?sve, refuzoi anti-komunizmin dhe Per?ndimin, me votimin e tij t? 16 qershorit, kur nuk aprovoi asnj? nga 5 kandidaturat p?r an?tar? t? gjykat?s s? lart?, t? paraqitura nga Presidenti. Mbase m? mir? q? ngjau k?shtu, sepse, n? histerin? e bab?zin? p?r pushtet t? z. Berisha, n? nevoj?n e tij jet?sore p?r karshill?k e kapje t? ?do pushteti "t? pavarur", kuvendi i grabit?sve nxori fytyr?n e tij t? v?rtet?: ?sht? kund?r anti-komunizmit dhe kund?r Per?ndimit. E quajt?m "kuvendi i grabit?sve", sepse ky kuvend, n? shumic?n e tij, ?sht? produkt i grabit?sve t? tokave, informal?ve. Mbi 20% t? votave t? vitit 2005, nga 42% q? mori gjithsej berishizmi, jan? votat q? bleu z. Berisha nga grabit?sit e tokave. Blerja formalisht ishte e thjesht?: votoni p?r mua, dhe un? do t'ju fal tokat, sapo t? marr shumic?n n? kuvend. Natyrisht q? mazhoranca e k?tij kuvendi, ?sht? p?rcaktuar nga ky "mbi 20%-shi" i votave t? grabit?sve, prandaj dhe me plot t? drejt? e meriton nofk?n "kuvendi i grabit?sve". Anti-komunizmi p?rfaq?sohet n? at? "ekzekutim politik t? 16 qershorit", nga fakti se aty b?nte pjes? nj? gjykat?s (Medi Bici) i propozuar nga antikomunist?t klasik?, nga ish-t? p?rndjekurit politik?. Ai p?rfaq?sues nuk mori as 31% t? votave t? kuvendit t? grabit?sve (mori ve?se 40 nga 130 vota). Per?ndimi p?rfaq?sohet nga nj? gjykat?s i Evrop?s (Kristaq Kraja, q? sapo ?sht? kthyer nga nj? karrier? 9-vje?are n? Bashkimin Evropian). Edhe Per?ndimi, mori ve? rreth 43% t? votave (mori ve?se 56 n? 130 vota). Kuvendi i grabit?sve u detyrua t? votoj? qart?, nuk p?rdori dot hipokrizin? e radh?s, sepse berishizmi gjykoi se duhet t? tregonte dh?mb?t: nuk jeton dot gjat?, pa siguruar pasuesit e tij se ai ?sht? arrogant. Kjo konsiderohet nga militant?t e tij, si "forc?", si "merit?", si "zot?si", si? konsiderohet harbutll?ku p?r ?do grabit?s-pa t?, berishizmi shp?rb?het. P?rplasja n? mes grabit?sve nga nj?ra an?, dhe anti-komunizmit dhe Per?ndimit nga ana tjet?r, u b? n? strofk?n e grabit?sve, e prandaj rezultati nuk kishte si t? ishte ndryshe, deri sa z.Berisha kishte vendosur t? mos p?rdorte hipokrizin?. Po si do t? dal? kjo p?rpjekje, jasht? strofk?s s? grabit?sve?! Sot, Shqip?ria duhet t? vendos? nj? vij? t? qart? ndarjeje, n? mes grabit?sve dhe jograbit?sve, si? pat?m v?n? n? fillim t? viteve '90, n? mes komunizmit dhe jokomunizmit. B?het fjal? jo vet?m p?r grabit?sit e tokave, por p?r gjithfar? grabit?sish, t? votave, t? lirive, t? pasuris? s? shtetit etj. K?ta grabit?s i mbledhin bashk? mend?sit? dhe doktrinat e grabitjes. Sesa do t? jet? n? gjendje Shqip?ria, t? b?jn? ndarjen me grabitjen, kjo do t? dal? e qart? nga rezultati i zgjedhjeve q? vijn?. Jograbit?sit e kan? t? thjesht?: asnj? vot? p?r grabit?sit e tok?s, si p?rfaq?sues t? duksh?m t? ?do lloj grabitjeje tjet?r. Nuk duhet b?r? asnj? pakt me grabit?sit: duhet t? ndahet nj?her? e mir? Shqip?ria nga e keqja. Duhet t? bojkotohet krejt?sisht n? t? keqen e vet, ai "20%-shi" i grabit?sve, apo dhe m? pak se kaq, sepse shum? nga informal?t do ta kuptojn? se e ardhmja e tyre ?sht? vet?m e vet?m pagesa e tok?s me ?mimin e tregut. Pastaj, qeverisja e re (kuvend, qeveri, etj.) duhet, si pun? t? par?, t? anuloj? ligjin e legalizimit t? grabit?sve t? tokave. Ata, grabit?sit q? shesin vot?n e tyre, jan? t? p?rcaktuar qart?: nuk jan? grabit?s ata q? e kan? bler? tok?n, tek p?rfituesit ligjor sipas ligjeve demokratike t? tok?s (ligji 7501 etj.). Pun? e dyt? e qeverisjes s? re t? Shqip?ris?, duhet t? jet? anulimi i ndryshimeve kushtetuese t? 21 prill 2008, t? aleanc?s Berisha-Rama. Besojm?, tani edhe amerikan?t e evropian?t e pan?, shpresojm? ta ket? par? edhe z. Edi Rama, se ku shpie zbatimi i "ligjeve anglo-saksone", n? nj? ambient shqiptar, akoma t? pa ?liruar krejt?sisht nga mend?sit? komuniste. Nuk do t? guxonte z.Berisha, t'ia punonte k?shtu, presidentit t? para 21 prillit 2008. Shqip?ria po pranohet n? NATO, me q?llim q? shqiptar?t t? ndihmohen q? t? ndahen m? shpejt nga e kaluara e tyre komuniste, anti-per?ndimore, e p?r rrjedhoj? grabitqare. Por dhe ne duhet t'i japim forca, t'i drejtohemi Per?ndimit pa hile. K?t? do elita e shqiptar?ve, k?t? do rinia. Do t? na pranojn? pastaj edhe n? Evrop?, por me kusht q? t? japim shenja t? qarta t? kthes?s drejt Per?ndimit. Bashkim Kopliku 19.6.2008 Phone: +355 52 223663 Mob: +355 682200590 E-mail: optional: Please, send important e-mails on both addresses! -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From ardian582 at gmail.com Fri Jun 20 23:04:40 2008 From: ardian582 at gmail.com (Ardiani) Date: Sat, 21 Jun 2008 12:04:40 +0900 Subject: [AlbClub] ADN per Migjenin In-Reply-To: <214156.56831.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> References: <214156.56831.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> Message-ID: <750276dd0806202004u279d9cb1ice6539c944951c15@mail.gmail.com> Tatjeta Perparim, shkrimi ishte shume joserioz, i ngutun e i pamatun, aq shume sa qe edhe m'shtyni, perkunder vapes, me reague. Tue shpresue n'mirekuptim, po i jap nja tri verejtje. On 6/20/08, PERPARIM KAPLLANI wrote: > *** AlbClub Discussion List *** > > Ne faqen "Shkodra.net" citohet nje pohim nga Arshi Pipa, i cili me syzet > prapanike te nacionalizmit te semure e quan Migjenin serb dhe qe bente shume > gabime sintaksore. Ja citimi ne anglisht: > > "Albanian-American scholar Arshi Pipa (1920-1997) has questioned his very > mastery of the Albanian language, asserting: "Born Albanian to a family of > Slavic origin, then educated in a Slavic cultural milieu, he made contact > again with Albania and the Albanian language and culture as an adult. The > language he spoke at home was Serbo-Croatian, and at the seminary he learned > Russian. He did not know Albanian well. His texts swarm with spelling > mistakes, even elementary ones, and his syntax is far from being typically > Albanian. What is true of Italo Svevo's Italian is even truer of Migjeni's > Albanian." > Kendveshtrimi im eshte: A ja vlen te merremi me AND e Migjenit apo me analizen e poezise se tij? Mue mu duk qe per ket fliste Pipa, sepse merrej me gjuhen (sipas tij, joamtare) t'Migjenit, perderisa ky reagim fliste per gjakun e shqiptareve sllav (?!) t'gzuem per abetaret. Nese ne familjen e tij kishte ndonje damar serb, > atehere le te sherbeje Migjeni si nje ure afrimi mes dy popujve qe jane > vrare e prere gjate dy mijevjecareve te fundit. Hmmm, dymijevjecareve? I di do lufta qe shqiptaret e serbet i kane ba kah mesi i shek. XIX e per do tjera n'fillim e n'fund t'shek. XX, por s'e di qe arbnoret kane luftue me sllave, e as qe iliret me ata kaloresit prej Karpateve, ndoshta edhe per mungese t'infrastruktures rrugore. Urat e pajtimit jane t'shumta, por lumi po asht shume i rrembyeshem e s'po e lejon pajtimin. Per ket pajtim u mundue edhe Tucovici e Markovici, ma vone edhe Tito, e tash Amerika e Evropa, mirepo Akademia e Shkencave e Kisha Serbe jane qyski t'forta. Megjithate, jam shume kurioz me e dite se pse po ju bahet kaq vone shqiptareve me u pajtue me serbe? > Gegerishtja me Migjenin mori njohjen zyrtare aq shume te munguar. ? Mungesa e gegnishtes zyrtare asht problem i vone, i pas Kongresit t'72shit, e nuk m'duket qe ka qene cashtje n'kohe t'Migjenit. Tana t'mirat, Ardiani From dritan68 at aol.com Fri Jun 20 20:55:52 2008 From: dritan68 at aol.com (dritan68 at aol.com) Date: Fri, 20 Jun 2008 20:55:52 -0400 Subject: [AlbClub] ADN per Migjenin In-Reply-To: <214156.56831.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> References: <214156.56831.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> Message-ID: <8CAA150AFC354E2-C28-E74@FWM-D43.sysops.aol.com> Nese Migjeni ishte shqiptar apo serb ka fare pak rendesi .rendesi ka mesazh i vepres se tij.rendesi ka qe dha kontribut?per ?letersine shqiptare.Shqiptar nuk te ben gjaku por perkushtimi apo kontributi ndaj Shqiperise.Nje nga perkethyesit me te shquar shqiptar R Shvarc ishte hebre por per mua eshte me shqiptar se ato personalitete me gjak shqiptari safi por qe kontributin e tyre e dhane per kombe e kultura te huaja. -----Original Message----- From: PERPARIM KAPLLANI To: a Sent: Fri, 20 Jun 2008 8:36 am Subject: [AlbClub] ADN per Migjenin *** AlbClub Discussion List *** ADN per Migjenin ? Nga Perparim Kapllani ? Shkak per kete shkrim u be nje opinion i marre nga ?Shekulli?? Gjergji Peros, djalit te motres se madhe te Migjenit. Zoti Pero pohoi per gazeten e mesiperme se ?Migjeni ishte shqiptar? dhe se ne Vrake ka shkuar vetem per te dhene mesim.? ? Nese dikush do te merrte mundimin te bente nje kerkim te thjeshte ne internet do te zbulonte se ekziston nje polemike me permasa te medha rreth origjines etnike te Migjenit, njerit prej poeteve me te medhenj shqiptare, i cili me ?Kafshaten e mjerimit? zuri vendin e piedestalit ne poezine moderne shqipe. E quaj ?kafshata? dhe jo ?poema?, sepse ashtu ishte, nje kafshate qe te ngec ne fyt dhe te shtang per nga drama dhe bukuria e fjales. ? Ne faqen ?Nationmaster.com? lexojme se ?Millosh Gjergj Nikolla, was born October 13th, 1911 in the city of Shkodra, Albania.? Gjyshi i tij Nikolla Dibrani vinte nga zona e Rjekes, e cila ndodhet ne Maqedoni.? Po nga ky komunitet ka dale nje tjeter poet, Josif Jovan Begeri. Shqiptaret ortodokse te Rjekes njihen ne Maqedoni, pavaresisht se vellezerit e tyre myslimane i quajne ?serbe?. Ne nje bisede qe kam bere me Ilir Dhimen para tete vjetesh, (ne ate kohe ai punonte si zedhenes i Kishes Ortodokse Autoqefale Shqiptare), zoti Dhima me pohoi se shqiptaret ortodokse ?ishin mahnitur nga abetaret shqipe qe u kishte sjelle Kisha Ortodokse Shqiptare?. Ata ishin shprehur se ?shkonin ne kishen ortodokse maqedonase, pasi myslimanet shqiptare i quanin gabimisht sllave dhe se ne kishen maqedonase ndjeheshin mire.? Ky informacion nga terreni eshte marre vetem para tete vjetesh. Pra, gjyshi i Migjenit ishte shqiptar. Gjyshi Nikolla u martua me Stanke Milanin nga Kuci i Malit te Zi. Kuci njihet si zone shqiptare dhe shqiptaret e atjeshem jane te sllavizuar. Ka mundesi qe nga Stanke Milani, (shqiptare e sllavizuar) te kete depertuar ne trupin e Migjenit gjaku ?i padeshiruar? serb. Nikolla dhe Stanke linden babain e Migjenit, Gjergjin. ?Gjergji martoi Sofia Kokoshin, nenen e Migjenit, qe kuptohet edhe nga mbiemri, qe ishte nje shqiptare ?24 karateshe?, krejtesisht e kulluar. Martesa ndodhi ne vitin 1900.? Vete Sofia predikonte fene katolike. Martesen e Gjergj Nikolles me Sofia Kokoshin e pohon edhe Robert Elsie ne librin e tij ?Albanian Authors?. ? Ne faqen ?Shkodra.net? citohet nje pohim nga Arshi Pipa, i cili me syzet prapanike te nacionalizmit te semure e quan Migjenin serb dhe qe bente shume gabime sintaksore. Ja citimi ne anglisht: ?Albanian-American scholar Arshi Pipa (1920-1997) has questioned his very mastery of the Albanian language, asserting: "Born Albanian to a family of Slavic origin, then educated in a Slavic cultural milieu, he made contact again with Albania and the Albanian language and culture as an adult. The language he spoke at home was Serbo-Croatian, and at the seminary he learned Russian. He did not know Albanian well. His texts swarm with spelling mistakes, even elementary ones, and his syntax is far from being typically Albanian. What is true of Italo Svevo?s Italian is even truer of Migjeni?s Albanian." ? Kendveshtrimi im eshte: A ja vlen te merremi me AND e Migjenit apo me analizen e poezise se tij? Duhet te merremi me poezine e tij dhe jo me analizen e gjakut. Analiza e gjakut eshte nje poshterim qe i behet Migjenit te madh, postmortum. Nese ne familjen e tij kishte ndonje damar serb, atehere le te sherbeje Migjeni si nje ure afrimi mes dy popujve qe jane vrare e prere gjate dy mijevjecareve te fundit. Serbet e kane gabim nga ana tjeter qe e quajne Migjenin ?serb? . Ai mund te jete ?serb? nga gjaku, por ?te mos harrojme se kryeveprat i shkroi ne gjuhen shqipe. Jam shume i sigurt qe ?Poema e Mjerimit? nuk do te tingellonte aq embel dhe bukur sa ne gjuhen shqipe. Gegerishtja me Migjenin? mori njohjen zyrtare aq shume te munguar. Poezia moderne shqipe idhullin e saj. Nuk mund ta heq dot nga mendja ate dite te bukur qershori, kur te pesta mesueset e letersise me erdhen ne shtepi, atehere kur isha vetem ne klase te tete, per te me uruar ditelindjen. Me sollen vetem nje dhurate: permbledhjen me krijimtari te Migjenit.? ? Migjeni serb apo shqiptar, mbetet ai qe eshte, themeluesi i poezise moderne shqipe. Uroj qe shtetaret te gjejne pak kohe e te kujdesen paksa per bustin e tij ne Shkoder, te zvetenuar nga koha e rrethuar nga plehrat. ? ______________________________________________________________ f you wish to unsubscribe, send a blank message to: lb-club-unsubscribe at alb-net.com , or visit Alb-Club's page at: ttp://www.alb-net.com/mailman/listinfo/alb-club -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From kokonozi at gmail.com Sun Jun 22 03:30:49 2008 From: kokonozi at gmail.com (D. Kokonozi) Date: Sun, 22 Jun 2008 09:30:49 +0200 Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene Message-ID: <4e84d6690806220030o736d2b52wee3ddd5248bd34c9@mail.gmail.com> Sebep per kete mesazh u bene dy emaile te dy kolegeve te kesaj liste per nje informacion me te zgjeruar per Kolokiumin Nderkombetar qe Universiteti Paris 10 organizoi ne fund te muajit maj 2008 per Ismail Kadarene. Ne te vertete pjesmarres te tjere te ketij kolokiumi kane dhene informacion te mire e te bollshem. Me tej une do te shtoj vetem ndonje detaj, por pa dyshim duket sikur gjeja me e mire qe do te beja ishte te sillja ketu temen qe mbajta. E verteta eshte se kam dyshime te forta nese nje gje e tille paraqet interes per te gjithe. Ndodhi qe drejtuesja e seances, ku mu dha fjala, Anne Marie Autissier estete, profesoreshe e Universitetit Paris 8 dhe ish diplomate ne Ambasaden Franceze ne Shqiperi ne fillim te viteve 80, ne fund te nderhyrjes me pergezoi per frengjishten e shkelqyer, sipas saj, por ne shenimet qe mbajta une nuk kam asnje te dhene qe ajo te kete folur per idete e shkelqyera e qe shpreha aty. Gjithsesi kjo nuk me pengoi te krijoj respekt te thelle per njohjen e jashtezakoneshme qe kishin per shkrimtarin shqiptar qarqet akademike dhe studiuesit e njour qe kishin ardhur nga Australia, Amerika, Anglia, profesoret franceze, por edhe shqiptaret qe mbronin doktoranturat ne France. Po ashtu ishte kelthitese e deshperuese mungesa e publikut shqiptar, megjithse ne Paris jetojne intelektuale, artiste e gazetare te njohur. Madje nje studiues e filozof shqiptar, gjate pushimit te seancave e pashe qe hyri ne ndertesen e quajtur Shtepia e Maks Weber,ku zhvillohej kolokiumi, por vetem sa na parshendeti e iku, thua se u kryqezuam te Xhamlliku dhe se ky nuk ishte evenimeti i pare qe Parisi organizonte per nje shkrimtar te gjalle. Ai u ngjit ne katin e dyte dhe nuk zbriti kurre aty poshte te shihte cpo ndodhte, edhe pse debatet ishin nganjehere te ashpra, por ne kuader te nje respekti reciprok. Gjithsesi kjo mospjesmarrje nuk ishte entuziazmuese per asnje nga ne. Se nuk eshte fjala per te qene fans i Kadarese, qe te vish aty. Debatet dhe analizat e thella ishin objektive dhe ne nje veshtrim te panjohur per ne, qe shpesh e gjykojme vepren e tij ne sektore bardhe e zi. Personalisht nderhyja kur verejta nje tendence te rekuperimit te Kadarese nga ana e trockisteve te gjashtedhjete e tetes. Pra, duke iu rikthyer problemit tone, se pari ngurroj ta postoj temen time sepse nuk kam asnje siguri se ajo eshte ne lartesine e kesaj liste, e cila nga ana tjeter, me sa kuptoj, nuk ka prirje te vecanta ti futet mesimit te gjuhes frenge. E dyta eshte problemi i perkthimit. Nuk ka gje me te bezdisur se te rrish e te perkthesh ate qe ke shkruar vete. Qe ne rreshtat e para bindesh se ajo qe ke thene eshte marrezi e plote dhe nis e perpunon frazen e idete nga te mundesh e ne fund sheh se ajo qe ke nxjerre nga duart eshte ende me kot se versioni i pare. Kjo me shtyn qe te dal me qejf nga Kolokiumi e te flas per nje ngjarje qe ndodhi jashte dyerve te tij e qw mw la mbresa te thella. Diten e parafundit, rreth oren 19.30, isha duke pritur afer Kopshteve te Luksemburgut ambasadorin shqiptar, qe kisha takuar ne mengjes ne kolokium e qe me kishte lene takim aty ne ate ore. Ai erdhi bashke me te shoqen dhe nderkohe qe une po i njihja me nje pjesmarres tjeter te kolokiumit, qe po kalonte aty ne kerkim te nje hoteli per kolegen e tij, ambasadori thote se aty ku ishim ndodheshim shume afer shtepise se Kadares. Pak me pas ai i telefonoi dhe i dha emrin e barit ku ishim, Royal Luxemburg. Nuk vonoi shume dhe ne pame Kadaren se largu te vinte. Ndenjem pothuajse deri ne mesnate duke biseduar me te dhe kur po ndaheshim bashkeshortja e ambasadorit me thote se rralle e kishte pare aq te celur e pasionant ne bisede. Ambasadori, per te cilin Kadareja fliste me respekt e ndaj te cilit shprehte mjaft besim, tha se pergjithsisht ne takimet zyrtare ai i shte disi i mbyllur, por jashte tyre ishte krejt tjeter gje. Tani nga e gjithe kjo bisede dua te sjell vetem nje ngjarje. Pasi e kisha pyetur nese kishte ndermend te dilte ndonje dite andej nga salla e Kolokiumit dhe Kadareja po thoshte se, ndryshe nga perurimi i ndonje libri, e kishte fort bezdi te ishte i pranishem ne nje salle ku flitej apo analizohej vepra e tij, ne verejtem dy burra rreth 30- 40 vjec me fizionomi jo evropiane, qe kishte qendruar pak me tutje e po veshtronte me kersheri nga ai. Ne nje cast reshtjeje te bisedes, me kujdes ata levizen koken per te terhequr vemendjen e ne te tjereve dhe pyeten: Shkrimtari shqiptar? Po i thame. Ata tunden koken te kenaqur e me admirim e shkuan e zune vend pak me tej. Ketu kane rendesi disa detaje, qe dua te ve ne dukje. Thashe se ishin me fizionomi te huaj dhe nuk qe e veshtire te kuptoje se ishin nga Magrebi. Vec kesaj ishin veshur me kominoshe, ne te cilat kishte njolla te dukeshme llaci e allcije dhe ora kur u shfaqen aty ishte rreth dhjete e darkes. Per ata qe e njohin disi Parisin dhe legjislacionin francez e dine mire rolin e sindikatave dhe e kane te qarte se askush nuk te le te punosh ne ndertim deri ne ate ore te nates. Kjo do te thote se ata ishin puntore te huaj, pa kontrate te rregullt. Vec kesaj duhej te ishin edhe pa letra, per ndryshe nuk do te qene te detyruar te punonin ashtu ilegalish. Te detyrosh nje punonjes te rregullt francez te punoje deri ne ate ore ne nje sektor te tille, CGT organizon tre dite greve kombetare. Duke marre me mend te gjitha keto i them Kadarese, se nuk me cuditi ne vetvete fakti se e njohen, por identiteti i presonave qe e njohen, pra as intelektuale e as studente franceze, thjeshte dy emigrane arabe. Kadarese nuk i beri asgje pershtypje, sikur te mos e besonte fare nje gje te tille, se ne fakt i pa se cilet ishin e si ishin veshur dhe mbase ju duk si gjesendi e sajuar a kurdisur. Mundet edhe se kishte kujtuar se ishim ne te tjeret qe u kishim terhequr vemendjen meqe e kishim vene ate ne mes e te gjithe i drejtoheshim atij. Dhe ata, puntoret ilegale pastaj, kishin bere ndonje hamendjeje se cili mund te ishte ai. Nuk e di e nuk e mora vesh kurre cila ishte arsyeja e flegmes se tij. Pak caste me tej dy puntoret u ulen me tutje nesh. Me pas ne morem vesh se ishin me origjine libaneze. Pikerisht pasi kamarieri u la nga nje birre perpara, njeri prej tyre, sikur te kishte kuptuar dyshimet e Kadarese, ktheu koken nga une, e duke zgajtur pak qafen tha: Le g?n?ral de l'arm?e morte, non? Kjo ishte, thashe me vete! Tunda koken me admirim e respekt per ata dy fakire aq te thjeshte, por verejta se edhe Kadareja nuk e kishte me ne fytyre ate dyshimin e pare. Ishte prekur qe ata kishin cilesuar me emer nje veper te tijen, gje qe do te thoshte se nuk kishin pyetur rastesisht per nje fytyre te pare diku, por kishin nje njohje me esenciale per te. Te nesermen i fola Veronique Gely-se , organizatores se Kolokiumit per kete ngjarje dhe profesoresha e sapo emruar ne Sorbone, kerkoi tja perseris edhe nje here ngjarjen dhe per disa caste mbeti krejt e mahnitur. PAstaj me tha se mbase kjo ka ndodhur me qe Kadareja ka emer musliman. Ata nuk e permenbden fare emrin e tij, i thashe, cituan kombesine dhe nje veper te tijen. Nuk arrij dot ta besoj , me tha, eshte krejt e pabesueshme dhe e jashtezakoneshme kjo qe me thua! Jam shume e prekur, shtoi pastaj dhe jam i sigurte se ata nuk do te kishin aq njohje edhe per shkrimtaret franceze me te perkthyer te diteve tone. Per ke thashe me vete, per Houellebecq -un dhe pershkrimet e turizmit seksual apo per fantazmat e gjendjet komatike te Marc Levit? Natyrisht, fola me vete. D. Kokonozi -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From pkapllani at rogers.com Sun Jun 22 10:07:12 2008 From: pkapllani at rogers.com (PERPARIM KAPLLANI) Date: Sun, 22 Jun 2008 07:07:12 -0700 (PDT) Subject: [AlbClub] Syzet "Prada" te Arshi Pipes Message-ID: <20653.49096.qm@web88001.mail.re2.yahoo.com> Syzet e Arshi Pipes (Te nderuar Ardian dhe Dritan, ju faleminderit per kohen.) ? Uh, ku e kishim fjalen?! Tek Arshi Pipa, pra! Arshi Pipa mbahet si themeluesi i kritikes letrare shqipe. Nuk e di kush ja ka vene kete emer, por i ngacmuar nga fakti qe Pipa ka gjetur gabime sintaksore ne krijimtarine e Migjenit, do te deshiroja qe te kisha nje liste me keto gabime nga Pipa. Ku eshte gabimi qe ka bere Migjeni dhe si duhej korrigjuar nga Pipa? Ka dhe njerez krejt te panjohur ne boten letrare qe?i gjejne gabime gramatikore dhe strukturore Kadarese? Dihet qe sintaksa eshte nje lende shume e veshtire ne universitet. Mbaj mend qe vetem nje perqindje fare e vogel e studenteve merrnin note kaluese. Gabimi? i Pipes eshte kur te ?ashtuquajturat? gabime sintaksore i lidh me origjinen ?sllave? te Migjenit. Te mos harrojme qe edhe vete Pipa shkruajti poezi. Ne boten letrare njihen xhelozirat dhe smira ne mes autoresh, qofte edhe nga fakti qe te dy?i perkasin djepit te kultures veriore, Shkodres.?? Migjeni mund te kete gabime sintaksore, (s?me kishte shkuar ndonjehere ne mendje ta shihja vepren e tij me syze te tjera), por kritika ndaj tij duhet te jete objektive. ?Gabimet? nuk ja kane ulur cilesine e vepres Migjenit. Madje mund te thuhet e kunderta: I kane dhene origjinalitet te paperseritshem. Migjeni ka gjuhe te veten, te fresket, dramatike, te drejtperdrejte, te mbushur me pathos qytetar. ?Kafshate qe s?kaperdihet asht, or vlla, mjerimi/ Kafshate qe te ngec ne fyt e te ze trishtimi.? Te thuash qe Migjeni ka bere gabime sintaksore, sic ben Pipa e ta lidhesh me pohimin se ishte ?sllav?, nuk me tingellon dashamirese. Kritika qe te jete cilesore, duhet te jete dashamirese, ne rradhe te pare. Ardian, per sa i perket gegerishtes, kjo eshte nje teme krejt tjeter, qe s?para kam qejf t?i futem, pasi eshte rrahur nga gjuhetare te nderuar edhe ketu ne alb-club. Mesazhi im eshte thjesht mesazh per te ngacmuar gjerat dhe nuk ka permasat e nje shkrimi. Pajtimi serbo shqiptar? Pse jo? Kam qene i ftuar ne nje dasem ?nga pala maqedonase ne Qendren Kulturore Serbe ne Rangeview! Serbe, shqiptare dhe maqedonas kercenin?te gjithe njelloj! Visheshin te gjithe njelloj. Njelloj tiparet e fytyres! Kuptova qe politika eshte tjeter dhe njerezit e ndershem jane njesoj para zotit. Ne shqiptareve na behet vone, sepse jemi njerez te mire nga natyra dhe nuk urrejme asnjeri, qofte edhe serbet. Por serbet duan edhe nja pesedhjete vjet te tjera te?heqin dore nga mentaliteti pushtues dhe megolamadh ndaj te tjereve. Ndoshta edhe me ndihmen tone mund?ta arrijne kete. P. Kapllani? -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From altin_topi at yahoo.com Sun Jun 22 10:59:52 2008 From: altin_topi at yahoo.com (altin topi) Date: Sun, 22 Jun 2008 07:59:52 -0700 (PDT) Subject: [AlbClub] Maskat feministe te Madones Message-ID: <443263.91914.qm@web53707.mail.re2.yahoo.com> ? Nje arsye tjeter qe po shkruaj? perseri rreth rolit postmodern te Madones, pervec arsyeve qe permend me poshte eshte edhe citim poshte i nje postimi te Batos I ne Alb-Club kohe me pare. ? ??Altin Topi para disa vjetesh shkruante ne kete liste mbi Madonen (kengetare) dhe rolin e saj revolucionarizues e frymezues? per feminizmin e diteve tona. Ne nje pergjigje timen? permendja se ideja e feminizmin modern, sidomos atij amerikan, qe bota ka filluar i te rrotullohet ate dite kur linde ato eshte e gabuar, ne mos e pandershme, dhe se psh perpara figurave si Theodora e Justinianit me perpjekjen e saj per te drejten e gruas, Madona eshte nje surrogato e lodhshme e nje natyre erotike te paplotesuar?? ? Maskat feministe te Madones Nga Altin Topi ? Vite me pare postova ne Alb-Club nje ?intermezzo with no function and address?, e nje nder personazhet qe permendja ishte Louise Ciccone Ritchie, ose artistikisht Madonna, sic ajo njihet ne boten e muzikes e artit. Nder te tjera shkruaja qe ajo ?eshte bija e revolucionit seksual, atij revolucioni, qe i mesoi femrat te hapin gojen per te mos patur ndrojtje te thone opinionin e tyre rreth seksit? e per? talentit e saj vazhdoja: ? ??The Queen of Pop, ka nje ngarkese emocionale muzikore, qe te ben te mos e hedhesh menjane, "you cannot dismiss her lightly". Ajo eshte thjesht nje talent, qe te pakten per me se pesembedhjet vjet "led the chart of pop music worldwide". Ajo eshte nje talent muzikor e nje kercimtare qe nuk ka shoqe; arti i saj nuk eshte medioker, e ne nje fare menyre eshte klloni i Safos, Kleopatres, e nuk e di kujt tjeter emer te talentuar femre ne histori, e qe beri epoke ne fundin e shekullit te njezete?? ? Nder arsyet qe me shtyne te shkruaj perseri per kete teme eshte nje fakt i? thjeshte qe une dhe Madonna i perkasim te njejtit brez muzikor, kjo ne planin personal, dhe e dyta eshte se, ajo vazhdon te mbetet nje ?icon? i teorive postmoderne e te perceptimit populist ne pergjithesi. ? Per dy dekada, duke filluar nga fillimi i viteve 80-te, Madonna ka qene teper e pranishme ne vemendjen e mediave dhe klasifikimeve muzikore. Duke filluar nga albumet e para muzikore, qe synonin kryesisht te terhiqnin vemendjen e rinise nen te njezetave, e ne vazhdim, deri ne ditet e sotme, ajo konsiderohet si artistja e vetme, qe mban rekordin boteror ne marketimin e shitjen e artit te saj. Pavarsisht ketyre arritjeve ne marketimin e artit te saj, muzika e saj ka nje vend solid ne konvencionin e ?pop culture-es?. Kjo te ben te mendosh se ?eventi Madonna? eshte rezultat i dy komponenteve, albumeve muzikore dhe te qenurit e saj nje person mediatik, ?media persona?. Nyja lidhese midis te dyja mbetet kontroversialiteti i artit te saj, i cili na eshte ushqyer me bollek, si nepermjet koncerteve ?live?, vidiove, cd-ve, intervistave, librave e te gjitha formave te tjera te publikimit. ? Me tej, duke perforcuar idene e hedhur me pare se Madonna eshte ?bija e revolucionit seksual?, do ta filloja eksplorimin me ?nyjen lidhese?, kontroversialitetin e artit te saj. Madonna eshte nje ?product of her time?, -? prodhim i kohes se saj. Ketu fillon edhe konfuzioni e persiatja jone. A perfaqeson Madonna per feminizmin, nje hap perpara apo mbrapa? A jane imazhet eksplicite seksuale te perdorura qellimisht nga ajo, pjese e feminizmit e revolucionit seksual? A i permbysi steriotipet e deriatehereshme mbi gjinine femrore, apo beri te kunderten, i perforcoi me shume imazhet ekzistuese? ? Per t?i dhene pergjigje ketyre pyetjeve eshte mire te rikujtojme Madonne-n qe prej fillimeve te veta. Ne albumin e pare solo, imazhet qe na ofrohen jane ato te nje Madonna ekzibicioniste, ku rebelizmi nderthuret me nje seksualitet femror provokator e me tepri. Repertori i veshjes eshte nje mish-mash kombinime ngjyrash e modash; funde te shkurtra me cizme, rrypa, lidhese, kordele, bizhuteri falso, kryqe e zixhire, etj. Ekzibicionizmi rebel me nje veshje kaq te lire, - Papa Don?t Preach, ku ajo shfaqet si nje e re nen te njezetat, bjonde, me modelin e ngaterruar te flokeve, - ngjan te jete i mundeshem, i arritshem per te gjithe te rejat; shume shpejt neper rruget e metropoleve e qendrave te botes shfaqen te rejat duke imituar imazhin e saj. Liria seksuale e bota materiale, e pasuron repertorin feminist te Madonna-s me videot Material Girl, ku ne Gentlemen Prefer Blondes imiton Marilyn Monroe, apo prezantohet si ?stripper?, ?show girl?, femer klubesh ne Open Your Heart. ? Ne albumet qe nxjerr pas 1986-tes, shfaqet nje Madonna e re, ndryshe, me nje garderobe ku alternohen apo perzihen veshjet dhe modelet femer-mashkull. Ka hedhur tej delikatesen femrore, ekspozon fizikun e saj muskuloz. Ky ?new look? eshte nje perzjerje imazhe ikonash te nje lloj femre te fuqishme e njekohesisht misterioze; nje pjese nga? imazhet huazohen prej ekranit te madh te periudhes te argjende te filmit, nepermjet imitimit te figurave te Dietrich dhe Garbo-s. ? Ne vitet 90-te e me vone, ne videot e tilla si Justify my Love, koreografia dhe imazhet e Madonna-s njohin nje tranzicion te ri, nje lloj amalgame sadomasokizmi, seksualiteti dy drejtimesh, erotizmi homoseksual, etj. Shpesh e shohim te vishet si mashkull, apo te nxjerre ne pah pjeset erotike te trupit saj, duke veshur te brendeshme te dizenjuara nga Gaultier, ?hi-tech?, jashtetokesore, sic ishte rasti i turneut muzikor Blonde Ambition. Publikon nje album fotografish, ku identiteti i saj eshte nje ?m?lange? seksuale, seksualiteti pervers plural. Ne albumet e koncertet e viteve tenfundit, skenat e koreografia behet edhe me teatrale, shume e shtrenjte, ku here ekspozohet filozofia e saj ?kabbalah?, e here trajtohen baladat historike te nderthura me role politike si ne filmin Evita, etj. ? Ne dokumentarin ?In Bed with Madonna (ose Truth or Dare, 1991) nga goja e vet Madonna-s marrim nje pohim, i cili duhet te kihet parasysh kur trajtohet figura e saj si artiste: ?You could watch it and say, I still don?t know Madonna, and good. Because you will never know the real me.? E me te vertete a mund te kete nje narrative koherente per Madonna-n, ku sekuencat e zenitheve te saj artistike, te mund te jene rrjedhoje llogjike e evoluimit te saj si artiste e si njeri. Imazhet e projektuara nga ajo, ne periudhe te ndryshme te karrieres te saj, nuk na ndihmojme te arrime ne nje konkluzion perfundimtar, permbledhes, te esencen feministe e njerezore te kesaj artiste kaq te perfolur e te sukseseshme. ? Te dy kampet e kritikes postmoderne e trajtojne Madonna-n ne kendveshtrime te kunderta e shpesh ekstreme. E gjithe kjo, nuk na ndihmon te hedhim drite pertej maskave te shumta te feminilitetit te Madonna-s. Per njerin kamp, Madonna nuk perfaqeson gje tjeter, vecse rastin ekstrem te nje mjelje, shfrytezimi te paskrupullt komercial te spektaklit seksist artistik e muzikor te prezantuar prej saj. Subversioni teatral i artit te Madonna-s, me pluralizmin e imazheve seksuale, sipas kesaj perqasje, ka vetem nje objektiv: te terheqe, te gllaberoje nen daren konsumeriste te shitjeve te produkteve te saj muzikore, sa me shume te munde, segmente te ndryshme te shoqerise, minoritet etnike dhe seksuale, masen punonjese femerore, nxenese e studente, pra duke ofruar dicka terheqese per cdo grup. Shkurt, sipas kesaj kritike, Madonna shfrytezon kulturen bashkekohore qe e ka kthyer ne objekt komercial trupin e femres. ? Ne anen tjeter, kemi kampin qe ofron nje imazh shume me pozitiv te Madonna-s. Ekzibicionizmi e pluralizmi i Madonna-s, Madonna vete, eshte nje shembull i fuqishem i femres ne kontroll te vetvetes e trupit te saj, e cila mund te veproje me nje pavaresi te plote. Erotizmi i ekspozuar kaq hapur ne spektaklin e saj muzikor, nuk eshte pasiv, i imponuar nga faktore te jashtem, nga shoqeria. Ajo eshte ne kontroll te plote te seksualitetit te saj; seksualitet qe merr nje rol aktiv, i cili nuk duhet te merret per dobesi, por si nje cilesi, art, mjeshtre e autore e te cilit eshte ajo, e vetem ajo. Aftesine dhe talentin e Madonna-s per te manipuluar e marketuar seksualitetin, kritikja ?post-moderne e feminizmit, Camille Paglia, e ka konsideruar si cilesite e nje ?feministe te vertete?. Sic permenda ne krye, Madonna, mbetet e rendesishme per natyren e vet postmodernizmit, sepse ka thyer tabute, konvencionet e njohura e te pranuara per rolin e seksit dhe gjinise. Koncepti i ?denatyralizimit? te seksualitetit gjinor, pluralizmi seksual i eksploruar nga Madonna, i ka hapur perspektiva krejt te ndryshme identitetit, i cili gjithnje e me shume po shihet e konsiderohet shumeplanesh, plural. ? Se mbrami, eshte e rendesishme te ndalemi tek Madonna si femer. Ne fund te fundit, pas nje pluraliteti eksperimentesh muzikore, koreografike, teatrale, Madonna me shume se me cdo gje tjeter, eksperimentoi me maskat e feminilitetit. Pavarsisht ?denatyralizimeve?, besnikeria ne fund te fundit, qendron ne te qenurin femer-nene, e gjithshka qe perfaqeson ky binom. ? Artin e Madonna-s mund ta krahasojme me ate te fotografes amerikane Cindy Sherman. Gjate viteve 70te dhe 80te, Cindy Sherman terhoqi vemendjen e medias me nje seri te gjate autoportretesh fotografike ne role femerore te ndryshme nen titullin Untitled Film Stills. Keto sekuenca fotografike bardhe e zi, ishin rezultat i eksperimentimit te Sherman-it me ?film noir? europian, ku ajo prezantohet si nje aktore paemer. Imazhet zbulojne njelloj si ne rastin e Madonna-s, pluralizmin e dualizmit e te ekzistuarit. Ate c?ka zbulon nje imazh, zhduket ne sekuencat e tjera, Madonna e Sherman, deshmojne nepermjet artit te tyre se identiteti mbetet dicka fluide, nuk mund ta futesh ne kornize, apo t?i vesh nje emer. Ne te dyja rastet, imazhet, klipet muzikore e fotografite filmike, te cilat krijuan te dyja artistet, kushtezojne aftesine e shikueseve per te gjykuar mbi imazhet; Gjykimi e te kuptuarit e publikut, ne menyre te pandergjegjeshme, varet nga ndricimi, veshjet e pozimet e artisteve, duke krijuar kuptime e identifikuar imazhet e ndryshme brenda kultures e botkuptimit mbizoterues. Identitet e krijuara mund te perqafojne dicka te pergjitheshme, por mund te jene edhe teper specifike. Konsumuesi i artit, intuitivisht mund te identifikoje imazhin qe i afrohet, pavarsisht se burimi nuk identifikohet, nuk e zbulon veten, mbetet paemer. Si njera edhe tjetra, jane mjeshtre per te krijuar nje shumellojshmeri imazhesh e per te luajtur me te qenurit femer. Ka nje perputhje te habiteshme, -? pavarsisht menyres, formes e mediumit te ekspresionit artistik, - te thelbit te dy artisteve, ne te konceptuarin e vetes e te identitetit te tyre, mbi te gjitha, si femra. Sherman pohon per New York Times ne 1990: "I feel I'm anonymous in my work. When I look at the pictures, I never see myself; they aren't self-portraits. Sometimes I disappear." ? Ne cdo njerin nga ne, ka nje efekt trondites, te shetiturit nga nje stacion artistik ne tjetrin, i artit te prezantuar nga Madonna dhe Sherman, nga nje personazh apo portret fotografik ne tjetrin, nga nota muzikore apo kenge ne te tjerat. E dime qe, te gjitha jane autoportrete, te krijuara enkas per skenen, per syrin e veshin e publikut, por nderkohe, e kuptojme pas nje gjurmimi te kujdeshem, se te dy artistet, na ekspozojne steriotipa te krijuara sipas kuptimit qe i jep kultura qe na rrethon. Midis tyre gjenden heroina te denja per filma hitcokiane, femra fatale, vajza adoleshente te ngaterrura me veten e me boten; nder adoleshentet, gjenden edhe ?vajza te mira? sipas konvencionit paternalist te shoqerise, te rinj te traumatizuar nga pamundesia per te qene pjese e gares dhe te suksesit, etj. Ne thelb, pak na ofrohet nga bota e brendeshme, private, e ketyre dy artisteve te verteta. Te dyja artistet, sa me shume maska perdorin, aq me shume na largohen, e na e veshtirsojne mundesine per te zbuluar thelbin e tyre. ? Nje kritike e feminizmit postmodern, Judith Williamson, shkruan se, Madonna e Sherman, duke ia hedhur publikut ne menyre eksplicite repertorin plural te identiteteve femerore, e kane hedhur atje ku i takon te jete, ne syte e spektatorit e konsumuesit te artit. Per teoricienet e feminizmit, duke stigmatizuar shndrrimin e femres ne nje objekt thjesht seksual, nepermjet maskarades artistike, Madonna e Sherman kane gjetur menyren me efikase per te mbrojtur femren nga deshirat epsherore maskuliste. Ky ndrrim i vazhdueshem i maskave femerore, konsiderohet i rendesishem per teoricienet e feminizmit te sotem, perderisa deshmon se, te gjitha keto identitete qe mund te marre femra jane njelloj artificiale. Dekonstruktimi qe te dyja i bejne steriotipizimeve kaq shume te perdorura e te eksploruara nga media e shoqeria, behet ne pozita krejt indipendente artistike. Ndrrimi i vazhdueshem i maskave nga te dyja artistet, nuk deshmon per lehtesine per te hyre apo per te dale nga konvencionet sociale te identitetit. Provon dicka tjeter: perderisa kulturalisht te hapen mundesira te marresh identitete te ndryshme, eshte aftesia ajo, e cila duke perdorur kombinime te ndryshme te ketyre identiteteve, te krijon mundesi te perforcosh sensin e te qenurit vetvetja. ? Ne fund, nuk ngjan te jemi ne gjendje te zgjidhim dilement tone, se ne cfare? marredhenie qendrojne modelet private e publike te identitetit. A ekziston ndonje lidhje midis botes te brendeshem te artistes dhe personit qe shfaq ne publik? Nje gje mund te thuhet ne lidhje me kete marredhenie; identiteti publik i artistit nuk eshte nje shprehje e thjeshte e asaj c?ka eshte ne thellesi te saj. Nga ana tjeter, prej disa teoricieneve te artit sugjerohet se nuk ekziston nje dimension i fundme i identitetit. Shembulli i Madonna-s e Sherman, te cilat kane adaptuar kaq lloje te ndryshme identitetesh, mund te sherbeje si nje pikenisje per te menduar se ndoshta nuk ka thjesht nje identitet te vetem. Pavarsisht sa thelle germojme brenda vetveten, perseri do te zbulojme shtresa te reja identitetesh. ? ######## ? Shkrimin e meposhtem sebashku me shkrimin tim te dikurshem ne alb-club mund ta gjeni te ilustruar me fotografi ne ? http://pleiadesblog.blogspot.com ? http://pleiadesblog.blogspot.com/2008/02/literaturegjuhesi_05.html ??? ??? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From era18 at aol.com Sun Jun 22 14:09:38 2008 From: era18 at aol.com (era18 at aol.com) Date: Sun, 22 Jun 2008 14:09:38 -0400 Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene In-Reply-To: <4e84d6690806220030o736d2b52wee3ddd5248bd34c9@mail.gmail.com> References: <4e84d6690806220030o736d2b52wee3ddd5248bd34c9@mail.gmail.com> Message-ID: <8CAA2AA446AA95E-11E0-5CED@MBLK-M08.sysops.aol.com> Episod interesant! Ne fakt testi i dimensionit boteror te fames se nje shkrimtari pikerisht ky duhet te jete: ia njohin a nuk ia njohin vepren jashte qarqeve literare jashte vendit te tij. Besoj se nuk ka kolokuim qe te flase me shkoqur per diapazonin e fames sesa nje episod i tille. (diapazoni i fames dhe vlerat letrare, ideologjike, etc, nuk po i marr si identike, megjithese ato, pashmangshmerisht, perkojne ne nje pjese te madhe) Dhe sa qejf qe ata njerezit kishin lexuar Gjeneralin, qe eshte per mua nje nga gjerat me te mira te Kadarese (mbase pas Koncertit dhe Kronikes) Por mahnitja ime me kete histori, qe do te ishte po aq syshqyer sa e asaj profesoreshes se Sorbonnes po te behej fjale per maghrebine, zbehet pak ne rastin e libanezeve. Jane nje nga grupet e pakta etnike per te cilat une nuk do te ngurroja shume qe t'i karakterizoja ne nje menyre stereotipizuese. Une nuk di me hollesi se c'nivel sistemi arsimor primar e sekondar egziston ne Liban. Di vetem qe cdo libanez qe kam njohur me ka lene vertet te impresionuar.? Fillimisht, ne rrethana biznesi, shpeshtesia me te cilen gjen libaneze te administrojne kompani multinacionale eshte per tu shenjuar. Me kujtohet rasti i nje shefit tim, i cili ishte gjysem libanez e gjysme francez, por i shkolluar ekskluzivisht ne Liban. Nuk kam njohur njeri qe t'i marre truri me shume xhiro ne sekonde sesa atij. Ti i shkoje me nje problem, dhe ai brenda minutes kapte thelbin, imagjinonte te gjitha alternativat e mundshme, elementet e riskut qe shoqeronin cdo alternative, dhe menjehere i jepte dum muhabetit.? Nje nivel i tilli abstragimi eshte karakteristik per njerezit e talentuar ne matematike, sidomos ne algjebren abstrakte psh, dhe te tille gjen, tek-tuk, pavaresisht nga etniciteti. Por me vone, ne ambiente akademike, kryesisht ne seminare ku arrin vertet t'ua blesh mendjen atyre qe diskutojne situata hipotetike te hedhura atyperaty, kam njohur te tjere libaneze qe manifestonin te njejten aftesi, por qe nuk shkelqenin vetem ne shkencat e sakta, por shperfaqnin nje erudizem impresionant dhe nje aftesi analizuese per t'u pasur zili edhe ne shkencat sociale. Nuk kam qene dot ndonjehere per nje teze absolute qe inteligjenca e njeriut do te shkelqeje domosodo, pavaresisht se c'sipermarrjeje intelektuale i futesh. Kam pershtypjen se suksesi i libanezeve ne shkencat sociale i detyrohet me teper influences qe ka tradita franceze e arsimit. Ne fakt, te gjithe te njohurit e mi libaneze flasin frengjisht shkelqyeshem dhe rrefejne se si kurset e filozofise, shkencave politike, sociologjise, apo anthropologjise? ne frengjisht jane rregulli dhe jo perjashtimi ne universitetet e Libanit. Besoj gjithashtu se, ne nje mase te konsiderueshme, libanezet e suksesshem kane luajtur nje rol te pazevendesueshem ndermjetesues, duke ctensionuar marrdheniet midis amerikaneve dhe arabeve mlionere te naftes, te pakten persa i perket mardhenieve te biznesit. Desha te shtoja dhe dy fjale per funksionin e pershkrimit ne detaj te rrobave me graso te libanezeve te Kadarese ne ate historine e Z. Kokonozi. Qe kapaciteti intelektual i marketueshem i emigranteve reduktohet ne pothuajse hicgje ne momentin qe ata vene kemben ne nje vend tjeter, kjo s'eshte tashme dicka qe habit ndokend. Anekdotat per mjeke, shkrimtare, avokate e inxhiniere qe lajne makina, pjata, apo pelena ne vitet e para te emigracionit te tyre, mbushin filma, libra, gazeta e histori kafenesh. Dhe me te drejte, sepse konflikti dhe absurdi qe bartin histori te tilla ka te gjitha cilesite e asaj lende te pare qe perpunohet dikur per t'u bere art. Pashmangeshmeria e fenomenit, si dhe riperkusionet psikologjike te tij tek emigrantet e kesaj kategorie, behen shkas pastaj per formimin e ca organizatave travesti, si Akademia e Shkencave ne Diaspore (qe do ta kete detyrimisht seline ne mos ne restorantin 'Dardania' atehere me siguri ne qebaptoren 'Kurveleshi' diku ne Bronx, NY.)? Njeriu, si qenie sociale qe eshte, e ka te veshtire qe t'i dorezohet rrethanave dhe te identifikohet? dhe ai vetem me ate qe bota e identifikon kur ia sheh rrobat me graso, dhe ka nevoje qe? per dike, kedo qofte, te vazhdoje te jete Prof. Dr., te pakten nje here ne muaj. Dhe qe te mos keqkuptohem, une jam me te dyja duart per krijimin e organizatave te tilla me emertime teper intelektuale. Ne mos gje tjeter, ato kane te njejtin funksion qe kane senacat 3-minuteshe meditacionale per de-stresim gjate orarit te punes, kur ti mbyll syte dhe, vetem qe t'i arratisesh pamjes se gjysme-harkut perfekt qe formojne vetullat e hequra mundimshem me cimbidhe te koleges tende, perfytyron veten ne nje breg deti diku ne Jon, nen uje, teksa Luca Toni (kushedi pse) eshte traineri yt personal ne polumbarizem te avancuar; apo perfytyron nje endje nokturne gjysme te dehur ne Village, NY,alb teksa ke perkrah Woody Allen si tour guide personal. Teknika arratisjesh, tha. Dhe jane me te shendetshme se cdo aftesi per t'i ngulur kembet fort ne realitetin idiot te rrethanave. Era -----Original Message----- From: D. Kokonozi To: alb-club at alb-net.com Sent: Sun, 22 Jun 2008 3:30 am Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene *** AlbClub Discussion List *** ? Sebep per kete mesazh u bene dy emaile te dy kolegeve te kesaj liste per nje informacion me te zgjeruar per Kolokiumin Nderkombetar qe Universiteti Paris 10 organizoi ne fund te muajit maj 2008 per Ismail Kadarene. ? Ne te vertete pjesmarres te tjere te ketij kolokiumi?kane dhene informacion te mire e te bollshem. Me tej une do te shtoj vetem ndonje detaj, por pa dyshim duket sikur gjeja me e mire qe do te beja ishte te sillja ketu temen qe mbajta. ? E?verteta?eshte se ?kam dyshime te forta nese nje gje e tille paraqet interes per te gjithe.?Ndodhi qe drejtuesja e seances, ku??mu dha fjala,?Anne Marie Autissier estete, profesoreshe e Universitetit Paris 8 dhe ish diplomate ne Ambasaden Franceze ne Shqiperi ne fillim te viteve 80, ne fund te nderhyrjes me pergezoi per frengjishten e?shkelqyer, sipas saj, por ne shenimet qe mbajta une nuk kam asnje te dhene qe ajo te kete folur per idete e shkelqyera e? qe shpreha aty. ? Gjithsesi kjo nuk me pengoi te krijoj respekt te thelle per njohjen e jashtezakoneshme?qe kishin per shkrimtarin shqiptar qarqet akademike dhe studiuesit e njour qe kishin ardhur nga Australia, Amerika, Anglia, profesoret franceze, por edhe shqiptaret qe mbronin doktoranturat ne France. ? Po ashtu ishte kelthitese e deshperuese mungesa e publikut shqiptar, megjithse ne Paris jetojne intelektuale, artiste e gazetare te njohur.?Madje nje studiues e filozof shqiptar, gjate pushimit te seancave e pashe?qe?hyri ne ndertesen e?quajtur Shtepia e Maks Weber,ku zhvillohej kolokiumi,?por vetem sa na parshendeti e iku, thua se u kryqezuam te Xhamlliku dhe se ky nuk ishte evenimeti i pare qe Parisi organizonte per nje shkrimtar te gjalle. ? Ai u ngjit ne katin e dyte dhe nuk zbriti kurre aty poshte te shihte cpo ndodhte, edhe pse debatet ishin nganjehere te ashpra, por ne kuader te nje respekti reciprok.? ? Gjithsesi kjo mospjesmarrje?nuk ishte entuziazmuese per asnje nga ne.?Se nuk eshte fjala per te qene fans i Kadarese, qe te vish aty. Debatet dhe analizat e thella ishin objektive dhe ne nje veshtrim te panjohur per ne, qe shpesh e gjykojme vepren e tij ne sektore bardhe e zi. Personalisht nderhyja kur?verejta nje tendence te rekuperimit te Kadarese nga ana e trockisteve te gjashtedhjete e tetes.?? ? Pra, duke iu rikthyer problemit tone, se pari ngurroj ta postoj temen time sepse nuk kam asnje siguri se ajo eshte?ne lartesine e kesaj liste, e cila nga ana tjeter, me sa kuptoj, nuk ka prirje te vecanta ti futet mesimit te gjuhes frenge. E dyta eshte problemi i perkthimit. Nuk ka gje me te bezdisur se te rrish e te perkthesh ate qe ke shkruar vete. Qe ne rreshtat e para bindesh se ajo qe ke thene eshte marrezi e plote dhe nis e perpunon frazen e idete nga te mundesh e ne fund sheh se ajo qe ke nxjerre nga duart eshte ende me kot se versioni i pare. ? Kjo me shtyn qe te dal me qejf nga Kolokiumi e te flas per nje ngjarje qe ndodhi jashte dyerve te tij e qw mw la mbresa te?thella. ? Diten e parafundit, rreth oren 19.30,?isha duke pritur afer Kopshteve te Luksemburgut ambasadorin shqiptar, qe kisha takuar ne mengjes ne kolokium e qe me kishte lene takim aty ne ate ore.? Ai erdhi bashke me te shoqen dhe nderkohe qe une po i njihja me nje pjesmarres tjeter te kolokiumit, qe po kalonte aty ne kerkim te nje hoteli per kolegen e tij, ambasadori thote se aty ku ishim ndodheshim shume afer shtepise se Kadares. Pak me pas ai i telefonoi dhe i dha emrin e barit ku ishim, Royal Luxemburg. ? Nuk vonoi shume dhe ne pame Kadaren se largu te vinte. Ndenjem pothuajse deri ne mesnate duke biseduar me te dhe kur po ndaheshim bashkeshortja e ambasadorit?me thote se rralle e kishte pare aq te celur e pasionant ne bisede. Ambasadori, per te cilin Kadareja fliste me respekt e ndaj te cilit shprehte mjaft besim,? tha se pergjithsisht ne takimet zyrtare ai i shte disi i mbyllur, por jashte tyre ishte krejt tjeter gje. ? Tani nga e gjithe kjo bisede dua te sjell vetem nje ngjarje.?Pasi e kisha pyetur nese kishte ndermend te dilte ndonje dite andej nga salla e Kolokiumit dhe Kadareja po?thoshte?se, ndryshe nga perurimi i ndonje libri, e kishte fort bezdi te ishte i pranishem ne nje salle ku flitej apo analizohej vepra e tij, ne verejtem dy burra rreth 30- 40 vjec me fizionomi jo evropiane, qe kishte qendruar pak me tutje e po veshtronte me kersheri nga ai. ? Ne nje cast?reshtjeje te bisedes, me kujdes ata levizen koken per te terhequr vemendjen e ne te tjereve dhe pyeten: Shkrimtari shqiptar? Po i thame.? Ata tunden koken te kenaqur e me admirim e shkuan e zune vend pak me tej. ? Ketu kane rendesi disa detaje, qe dua te ve ne dukje. Thashe se ishin me fizionomi te huaj dhe nuk qe e veshtire te kuptoje se ishin nga Magrebi.?Vec kesaj ishin veshur me kominoshe, ne te cilat kishte njolla te dukeshme llaci?e allcije dhe ora kur u shfaqen aty ishte rreth dhjete e darkes. Per ata qe e njohin disi Parisin dhe legjislacionin francez e dine mire rolin e sindikatave dhe? e kane te qarte se askush nuk te le te punosh ne ndertim deri ne ate ore te nates. Kjo do te thote se ata ishin puntore?te huaj, pa kontrate te rregullt. Vec kesaj duhej te ishin edhe pa letra, per ndryshe nuk do te qene te detyruar te punonin ashtu ilegalish.?Te detyrosh nje punonjes te rregullt francez te punoje deri ne ate ore ne nje sektor te tille, CGT organizon tre dite greve kombetare. ? Duke marre me mend te?gjitha keto i them Kadarese, se nuk me cuditi ne vetvete fakti se e njohen, por identiteti i presonave?qe e njohen, pra? as intelektuale e as studente franceze, thjeshte dy emigrane arabe.?Kadarese nuk i beri asgje pershtypje, sikur te mos e besonte fare nje gje te tille, se ne fakt i pa se cilet ishin e si ishin veshur dhe mbase ju duk si gjesendi e sajuar a kurdisur. Mundet edhe?se?kishte kujtuar se ishim ne te tjeret qe u kishim terhequr vemendjen meqe e kishim vene ate ne mes e te gjithe i drejtoheshim atij. Dhe ata, puntoret ilegale?pastaj, kishin bere ndonje hamendjeje se cili mund te ishte ai. Nuk e di e nuk e mora vesh kurre cila ishte arsyeja e flegmes se tij. ? Pak caste me tej?dy puntoret u ulen?me tutje nesh. Me?pas ne?morem vesh se ishin me origjine libaneze. ? Pikerisht pasi kamarieri u la nga nje birre perpara, njeri prej tyre, sikur te kishte kuptuar dyshimet e Kadarese, ktheu koken nga une, e duke zgajtur pak qafen tha: Le g?n?ral de l'arm?e morte, non? ? Kjo ishte, thashe me vete! Tunda koken me admirim e respekt per ata dy fakire?aq te thjeshte, por verejta se edhe Kadareja nuk e kishte me ne fytyre ate dyshimin e pare. Ishte prekur qe ata kishin cilesuar me emer nje veper te tijen, gje?qe do te thoshte se nuk kishin pyetur rastesisht per nje fytyre te pare diku, por kishin nje njohje me esenciale per te. ? Te nesermen i fola?Veronique Gely-se?, organizatores se Kolokiumit per kete ngjarje dhe profesoresha e sapo emruar ne?Sorbone,?kerkoi tja perseris edhe nje here ngjarjen dhe per disa caste mbeti krejt e mahnitur. PAstaj?me tha se mbase kjo ka ndodhur me qe Kadareja ka emer musliman. Ata nuk e permenbden fare emrin e tij, i thashe, cituan kombesine dhe? nje veper te tijen.?Nuk arrij dot ta besoj , me tha, eshte krejt e pabesueshme dhe e jashtezakoneshme kjo qe me thua! Jam?shume e prekur, shtoi pastaj dhe jam i sigurte se ata nuk do te kishin aq njohje edhe per shkrimtaret franceze me te perkthyer? te diteve tone. ? Per ke thashe me vete, per Houellebecq -un dhe pershkrimet e turizmit seksual apo per fantazmat e gjendjet komatike te Marc Levit? ? Natyrisht, fola me vete.? ? ??? ? D. Kokonozi ? ? ? ? ? ? ? ______________________________________________________________ If you wish to unsubscribe, send a blank message to: alb-club-unsubscribe at alb-net.com , or visit Alb-Club's page at: http://www.alb-net.com/mailman/listinfo/alb-club -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From Dritan68 at aol.com Sun Jun 22 14:54:30 2008 From: Dritan68 at aol.com (Dritan68 at aol.com) Date: Sun, 22 Jun 2008 14:54:30 EDT Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene Message-ID: Pikerisht pasi kamarieri u la nga nje birre perpara, njeri prej tyre, sikur te kishte kuptuar dyshimet e Kadarese, ktheu koken nga une, e duke zgajtur pak qafen tha: Le g?n?ral de l'arm?e morte, non? Pas 20-30 vjetesh kur ziliqaret te kene vdekur Kadareja do te mbahet mend vetem per ato qe ka shkruar dhe jo nese ishte disident apo jo. Duke dale jashte teme ligjet e punes duket se i ka te mira Franca .USA persa i perket ligjit te punes eshte ende ne gjendjen e Far West.Me perjashtime te vogla pjesa dermuese eshte "At will employment". **************Gas prices getting you down? Search AOL Autos for fuel-efficient used cars. (http://autos.aol.com/used?ncid=aolaut00050000000007) -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed From mirelabogdani at yahoo.com Sun Jun 22 16:37:46 2008 From: mirelabogdani at yahoo.com (Mirela Bogdani) Date: Sun, 22 Jun 2008 13:37:46 -0700 (PDT) Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene In-Reply-To: <8CAA2AA446AA95E-11E0-5CED@MBLK-M08.sysops.aol.com> Message-ID: <283091.62233.qm@web51403.mail.re2.yahoo.com> Z. Kokonozi, s'e kuptova mire, Kadareja?ishte ne Paris diteve te kolokjumit mbi vepren e tij dhe nuk?erdhi te ndiqte?asnje nga seancat, ndonese aty kishte lektore e studiues te njohur sic thoni ju te?ardhur qe nga Australia, Amerika, Anglia etj? ? ? -----Original Message----- From: D. Kokonozi To: alb-club at alb-net.com Sent: Sun, 22 Jun 2008 3:30 am Subject: [AlbClub] Nje ngjarje me Kadarene *** AlbClub Discussion List *** ? Sebep per kete mesazh u bene dy emaile te dy kolegeve te kesaj liste per nje informacion me te zgjeruar per Kolokiumin Nderkombetar qe Universiteti Paris 10 organizoi ne fund te muajit maj 2008 per Ismail Kadarene. ? Ne te vertete pjesmarres te tjere te ketij kolokiumi?kane dhene informacion te mire e te bollshem. Me tej une do te shtoj vetem ndonje detaj, por pa dyshim duket sikur gjeja me e mire qe do te beja ishte te sillja ketu temen qe mbajta. ? E?verteta?eshte se ?kam dyshime te forta nese nje gje e tille paraqet interes per te gjithe.?Ndodhi qe drejtuesja e seances, ku??mu dha fjala,?Anne Marie Autissier estete, profesoreshe e Universitetit Paris 8 dhe ish diplomate ne Ambasaden Franceze ne Shqiperi ne fillim te viteve 80, ne fund te nderhyrjes me pergezoi per frengjishten e?shkelqyer, sipas saj, por ne shenimet qe mbajta une nuk kam asnje te dhene qe ajo te kete folur per idete e shkelqyera e? qe shpreha aty. ? Gjithsesi kjo nuk me pengoi te krijoj respekt te thelle per njohjen e jashtezakoneshme?qe kishin per shkrimtarin shqiptar qarqet akademike dhe studiuesit e njour qe kishin ardhur nga Australia, Amerika, Anglia, profesoret franceze, por edhe shqiptaret qe mbronin doktoranturat ne France. ? Po ashtu ishte kelthitese e deshperuese mungesa e publikut shqiptar, megjithse ne Paris jetojne intelektuale, artiste e gazetare te njohur.?Madje nje studiues e filozof shqiptar, gjate pushimit te seancave e pashe?qe?hyri ne ndertesen e?quajtur Shtepia e Maks Weber,ku zhvillohej kolokiumi,?por vetem sa na parshendeti e iku, thua se u kryqezuam te Xhamlliku dhe se ky nuk ishte evenimeti i pare qe Parisi organizonte per nje shkrimtar te gjalle. ? Ai u ngjit ne katin e dyte dhe nuk zbriti kurre aty poshte te shihte cpo ndodhte, edhe pse debatet ishin nganjehere te ashpra, por ne kuader te nje respekti reciprok.? ? Gjithsesi kjo mospjesmarrje?nuk ishte entuziazmuese per asnje nga ne.?Se nuk eshte fjala per te qene fans i Kadarese, qe te vish aty. Debatet dhe analizat e thella ishin objektive dhe ne nje veshtrim te panjohur per ne, qe shpesh e gjykojme vepren e tij ne sektore bardhe e zi. Personalisht nderhyja kur?verejta nje tendence te rekuperimit te Kadarese nga ana e trockisteve te gjashtedhjete e tetes.?? ? Pra, duke iu rikthyer problemit tone, se pari ngurroj ta postoj temen time sepse nuk kam asnje siguri se ajo eshte?ne lartesine e kesaj liste, e cila nga ana tjeter, me sa kuptoj, nuk ka prirje te vecanta ti futet mesimit te gjuhes frenge. E dyta eshte problemi i perkthimit. Nuk ka gje me te bezdisur se te rrish e te perkthesh ate qe ke shkruar vete. Qe ne rreshtat e para bindesh se ajo qe ke thene eshte marrezi e plote dhe nis e perpunon frazen e idete nga te mundesh e ne fund sheh se ajo qe ke nxjerre nga duart eshte ende me kot se versioni i pare. ? Kjo me shtyn qe te dal me qejf nga Kolokiumi e te flas per nje ngjarje qe ndodhi jashte dyerve te tij e qw mw la mbresa te?thella. ? Diten e parafundit, rreth oren 19.30,?isha duke pritur afer Kopshteve te Luksemburgut ambasadorin shqiptar, qe kisha takuar ne mengjes ne kolokium e qe me kishte lene takim aty ne ate ore.? Ai erdhi bashke me te shoqen dhe nderkohe qe une po i njihja me nje pjesmarres tjeter te kolokiumit, qe po kalonte aty ne kerkim te nje hoteli per kolegen e tij, ambasadori thote se aty ku ishim ndodheshim shume afer shtepise se Kadares. Pak me pas ai i telefonoi dhe i dha emrin e barit ku ishim, Royal Luxemburg. ? Nuk vonoi shume dhe ne pame Kadaren se largu te vinte. Ndenjem pothuajse deri ne mesnate duke biseduar me te dhe kur po ndaheshim bashkeshortja e ambasadorit?me thote se rralle e kishte pare aq te celur e pasionant ne bisede. Ambasadori, per te cilin Kadareja fliste me respekt e ndaj te cilit shprehte mjaft besim,? tha se pergjithsisht ne takimet zyrtare ai i shte disi i mbyllur, por jashte tyre ishte krejt tjeter gje. ? Tani nga e gjithe kjo bisede dua te sjell vetem nje ngjarje.?Pasi e kisha pyetur nese kishte ndermend te dilte ndonje dite andej nga salla e Kolokiumit dhe Kadareja po?thoshte?se, ndryshe nga perurimi i ndonje libri, e kishte fort bezdi te ishte i pranishem ne nje salle ku flitej apo analizohej vepra e tij, ne verejtem dy burra rreth 30- 40 vjec me fizionomi jo evropiane, qe kishte qendruar pak me tutje e po veshtronte me kersheri nga ai. ? Ne nje cast?reshtjeje te bisedes, me kujdes ata levizen koken per te terhequr vemendjen e ne te tjereve dhe pyeten: Shkrimtari shqiptar? Po i thame.? Ata tunden koken te kenaqur e me admirim e shkuan e zune vend pak me tej. ? Ketu kane rendesi disa detaje, qe dua te ve ne dukje. Thashe se ishin me fizionomi te huaj dhe nuk qe e veshtire te kuptoje se ishin nga Magrebi.?Vec kesaj ishin veshur me kominoshe, ne te cilat kishte njolla te dukeshme llaci?e allcije dhe ora kur u shfaqen aty ishte rreth dhjete e darkes. Per ata qe e njohin disi Parisin dhe legjislacionin francez e dine mire rolin e sindikatave dhe? e kane te qarte se askush nuk te le te punosh ne ndertim deri ne ate ore te nates. Kjo do te thote se ata ishin puntore?te huaj, pa kontrate te rregullt. Vec kesaj duhej te ishin edhe pa letra, per ndryshe nuk do te qene te detyruar te punonin ashtu ilegalish.?Te detyrosh nje punonjes te rregullt francez te punoje deri ne ate ore ne nje sektor te tille, CGT organizon tre dite greve kombetare. ? Duke marre me mend te?gjitha keto i them Kadarese, se nuk me cuditi ne vetvete fakti se e njohen, por identiteti i presonave?qe e njohen, pra? as intelektuale e as studente franceze, thjeshte dy emigrane arabe.?Kadarese nuk i beri asgje pershtypje, sikur te mos e besonte fare nje gje te tille, se ne fakt i pa se cilet ishin e si ishin veshur dhe mbase ju duk si gjesendi e sajuar a kurdisur. Mundet edhe?se?kishte kujtuar se ishim ne te tjeret qe u kishim terhequr vemendjen meqe e kishim vene ate ne mes e te gjithe i drejtoheshim atij. Dhe ata, puntoret ilegale?pastaj, kishin bere ndonje hamendjeje se cili mund te ishte ai. Nuk e di e nuk e mora vesh kurre cila ishte arsyeja e flegmes se tij. ? Pak caste me tej?dy puntoret u ulen?me tutje nesh. Me?pas ne?morem vesh se ishin me origjine libaneze. ? Pikerisht pasi kamarieri u la nga nje birre perpara, njeri prej tyre, sikur te kishte kuptuar dyshimet e Kadarese, ktheu koken nga une, e duke zgajtur pak qafen tha: Le g?n?ral de l'arm?e morte, non? ? Kjo ishte, thashe me vete! Tunda koken me admirim e respekt per ata dy fakire?aq te thjeshte, por verejta se edhe Kadareja nuk e kishte me ne fytyre ate dyshimin e pare. Ishte prekur qe ata kishin cilesuar me emer nje veper te tijen, gje?qe do te thoshte se nuk kishin pyetur rastesisht per nje fytyre te pare diku, por kishin nje njohje me esenciale per te. ? Te nesermen i fola?Veronique Gely-se?, organizatores se Kolokiumit per kete ngjarje dhe profesoresha e sapo emruar ne?Sorbone,?kerkoi tja perseris edhe nje here ngjarjen dhe per disa caste mbeti krejt e mahnitur. PAstaj?me tha se mbase kjo ka ndodhur me qe Kadareja ka emer musliman. Ata nuk e permenbden fare emrin e tij, i thashe, cituan kombesine dhe? nje veper te tijen.?Nuk arrij dot ta besoj , me tha, eshte krejt e pabesueshme dhe e jashtezakoneshme kjo qe me thua! Jam?shume e prekur, shtoi pastaj dhe jam i sigurte se ata nuk do te kishin aq njohje edhe per shkrimtaret franceze me te perkthyer? te diteve tone. ? Per ke thashe me vete, per Houellebecq -un dhe pershkrimet e turizmit seksual apo per fantazmat e gjendjet komatike te Marc Levit? ? Natyrisht, fola me vete.? ? ??? ? D. Kokonozi ? -------------- next part -------------- HTML attachment scrubbed and removed